Her şey masum başlar.
Hatta o kadar masum başlar ki, Birleşmiş Milletler bile "Bundan bir şey çıkmaz" diye toplantıyı iptal eder.
"Sen dün bana biraz soğuk davrandın sanki." Bak... Bak şu cümleye.
İlişki tarihinin en tehlikeli giriş cümlelerinden biri.
Erkek bu noktada safça cevap verir: "Yok ya, normaldim." İşte ilk füze ateşlendi.
Kadın: "Yok, değildin." Erkek: "Valla normaldim." Kadın (artık radar kilitli):

"Tamam." "Tamam." İşte bu kelime... Sözlükte anlamı: Kabul etmek.
İlişkide anlamı: "Şu an içimde 17 farklı dava açıldı, birazdan hepsini yüzüne okuyacağım."

1. Aşama: Arşiv açılıyor:
Kavga artık dünle ilgili değildir. Konu yavaşça tarihe kayar.
"Zaten sen hep böylesin." "Ne zaman" "Geçen sene yazın da böyleydin." Erkek o an takvim hesaplar:
"Geçen sene yazın mı Biz o zaman mutlu değil miydik ya" Değilmiş.

2. Aşama: Sessizliğin sesi:
Bir anda konuşma kesilir. Bu sessizlik öyle bir sessizliktir ki... Normal bir insan bu sessizlikte iç sesini duyar. İlişkideki insan ise kendi cenaze marşını.
Erkek: "Bir şey mi oldu" Kadın: "Yok." Yine "yok".
Bu "yok", aslında:
"Var ama senin anlamanı bekliyorum, anlamazsan da ayrı kavga konusu."

Aşama: Mantık kaybolur:
Kavga artık gerçeklikten kopar. Konular şunlara evrilir:
"Zaten beni hiç dinlemiyorsun." "Telefonun daha önemli." "Arkadaşlarına daha iyisin." Erkek bir noktada şunu der:
"Ne alaka ya" İşte o an savaş resmi olarak ilan edilir.

Aşama: Büyük patlama:
Artık sesler yükselir, mimikler devreye girer, göz devirmeler havada uçuşur.
Kadın: "Ben sana derdimi anlatıyorum, sen 'ne alaka' diyorsun!" Erkek: "Çünkü gerçekten alaka yok!" Kadın: "İşte bu yüzden konuşamıyoruz!" Bu noktada Einstein bile gelse, "Ben fizikle ilgileniyorum, bu başka bir evren" deyip gider.