Kadınların en gizemli yeteneklerinden biri, küçük bir çanta içine bir haftalık tatil eşyası sığdırabilmeleri değil; ağzına kadar dolu bir gardıroba bakıp son derece samimi bir şekilde "Benim giyecek hiçbir şeyim yok" diyebilmeleridir. Erkek için kıyafet hesabı basittir. Dolabı açar, askıda duran ilk tişörtü görür ve "İşte kıyafet" der. Kadın için ise olay çok daha karmaşık bir bilim dalıdır. Çünkü mesele kıyafetin var olup olmaması değildir. Mesele, o kıyafetin o günkü ruh haline, hava durumuna, gidilecek mekâna, Instagram fotoğrafı ihtimaline, eski sevgiliyle karşılaşma riskine ve Merkür'ün konumuna uygun olup olmamasıdır. Dolabın içinde üç mont, sekiz ceket, on iki gömlek, yirmi iki tişört, kırk iki elbise ve sayısı bilinmeyen pantolon bulunur.
Fakat yapılan detaylı inceleme sonucunda bunların hiçbiri "tam olarak aranan şey" değildir. Bir tanesi çok yeni görünüyordur, diğeri çok eski. Biri biraz dar geliyordur, diğeri fazla bol. Birinin rengi güzel ama havası yoktur. Diğerinin havası vardır am a ayakkabıyla olmuyordur.
Bu süreç dışarıdan izlendiğinde bir arkeolojik kazıya benzer. Dolaptan kıyafetler çıkarılır, yatağın üzerine yayılır, tekrar kaldırılır. Bir saat sonra odanın görüntüsü, polis baskını yapılmış bir tekstil mağazasını andırır. Erkek bu sırada şaşkınlıkla sorar: Ama şu siyah elbiseyi giysene
Kadın cevap verir: Onu geçen ay giymiştim. Erkek bu cevabı anlamaya çalışır. Çünkü kendisi aynı montu 2016'dan beri kullanmaktadır ve montla arasında artık duygusal bir bağ oluşmuştur. Bir başka ilginç durum da alışveriş sonrasıdır. Alışverişe çıkılır çünkü "giyecek hiçbir şey yoktur." Eve dönülür, üç poşet kıyafet alınmıştır. Bir hafta sonra yine aynı cümle duyulur:
Giyecek hiçbir şeyim yok. Bu noktada erkek beyninde kısa süreli bir sistem hatası oluşur. Çünkü matematiksel olarak kıyafet sayısı artmıştır. Ancak kadın modasında sayı değil, seçenek önemlidir. Seçenekler arttıkça karar vermek zorlaşır. Böylece paradoks büyür. Aslında "giyecek hiçbir şeyim yok" cümlesinin gerçek anlamı şudur: "Giyecek şeylerim var ama bugün kendimi tam olarak anlatacak, beni mutlu edecek, fotoğraflarda güzel çıkacak, hava durumuna uyacak, ayakkabıyla kombinlenecek ve içime sinecek kıyafeti bulamadım." Tabii bunu söylemek yerine "giyecek hiçbir şeyim yok" demek daha pratiktir.
Sonuç olarak kadınların dolabı ile erkeklerin mantığı arasında yüzyıllardır çözülemeyen bir mesafe vardır. Erkek dolaba bakar ve yüzlerce kıyafet görür. Kadın aynı dolaba bakar ve eksik olan tek parçayı görür. İşte moda dünyasının en büyük sırrı da tam olarak budur. Bir dolap ne kadar doluysa, "giyecek hiçbir şeyim yok" cümlesinin söylenme ihtimali o kadar yüksektir.