İnsanlık tarihindeki en sessiz çığlıklardan biridir. Kimseye anlatılmaz, kimseye yakalanılmaz ama herkes yapar. Yapmayan da "Yapmıyorum" diye yalan söyler. Bu bir merak değildir. Bu bir boş vakit değerlendirme hiç değildir. Bu, "Ben iyiyim" yalanının sosyal medya testidir.

Stalklamanın gizli ritüelleri: Stalk rastgele yapılmaz. Bir düzeni vardır. Önce kendi profilin kontrol edilir: "Son attığım fotoğraf iyi mi Aktif mi görünüyorum" Sonra onun profiline girilir ama hikâyeye asla yanlışlıkla bakılmayacak açıdan. Telefon hafif yana eğilir. Sanki algoritma seni daha az fark edecek.

Zaman algısının bozulması: "Bir dakika bakıp çıkacağım" denir. Bir bakmışsın: Kaç kişiyle takipleşiyor ezberlenmiş. 2019 yazındaki fotoğrafa kadar inilmiştir. Eski bir yorumu silmiş mi diye bakılmaktadır. Artık geçmişe seyahat ediyorsun.

Fotoğraf okuma sanatı: Her fotoğraf bir tezdir. Gülümsüyorsa: "Rol yapıyor." Gülmüyorsa: "Kesin bana gönderme." Tek başınaysa: "Yalnız." Kalabalıktaysa: "Beni unutturmak için çabalıyor." Ne olursa olsun: Kazanan yok. Story'ler: Duygusal mayın tarlası... Story izlemek cesaret ister. Çünkü: Şarkı = mesaj... Kahve = yeni biri... Gün batımı = içsel huzur. Spor salonu = "Kendime geldim" bildirimi. Bir story 15 saniye sürer ama etkisi 3 gün.