4 Yazarın iddiası, Trabzonspor-Samsunspor maçında her iki takımın da tedbirli oyunuyla etkisiz bir mücadele ortaya çıktığı, ancak Onana'nın penaltılardaki olağanüstü performansının bu sonucu belirleyen temel faktör olduğudur. Bunu, rakip savunma önünde topa çabuk çevrilemeyen Trabzonspor'un zaten sınırlı fırsatları ile Samsunspor'un 10 kişi oynadığı halde gösterdiği direnç arasındaki dengesizlik temelinde destekliyor. Peki Trabzonspor, bu maçta teknik yetersizliğini mi yoksa psikolojik bastırıya maruz kalmayı mı yaşadı?
Kazanan kadar kaybedenin de alkışlanması gereken bir çeyrek final maçı... Çeyrek ama finale eşdeğer bir mücadele...
Geçen sezon ülkemizi Avrupa'da gururla temsil eden Samsunspor'un yeniden aynı arenada boy göstermesi için tek şansı kupa...
Zira ligdeki sıralamada bu hedefin uzağındalar. Trabzonspor için de Fenerbahçe ve Galatasaray'ın elendiği bir mücadelede kupaya daha kolay yürüyebilme hayali var... Ama maç başladığında görüyoruz ki pabuç pahalı.
Samsunspor çok iyi kapanıyor, hücumu az düşünüyor; bir kaza golü yememek için tedbirli oynuyor. Aynı durum Trabzonspor için de geçerli. 69 dakika boyunca atmaktan çok yememeye endeksli iki takım izledik.
Bu dakikada Samsunspor, Ndiaye'nin atılmasıyla 10 kişi kaldı. Trabzonspor'a maçı normal sürede bitirmek için fırsat doğdu.
Ama doğrusu onlar da bu fırsatı iyi kullanamadı. Samsunspor, 10 kişi oynamaya alışana kadar bir iki pozisyon verdi; sonrasında yine temkinli ve ağır oyuna döndü. Trabzonspor'un bu sezonki en büyük handikapı, rakip ceza sahası önünde topu hızlı çevirememesi.
Böyle ağır çekimde yapılan paslarla boşluk bulmak, rakip savunmada gedik açmak zor. Muçi'nin uzaktan şutları, Nwakaeme'nin delici driblingleri de sonuç vermeyince 120 dakika başladığı gibi bitti. Sonra Onana çıktı sahneye...