Bu yasanın anlamı şu:

Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin üç temel erkinden biri olan Türkiye Büyük Millet Meclisi, PKK/KCK'ya bir teklifte bulunuyor; kendisini ve bağlı bütün kuruluşlarını feshedip elindeki silahları da teslim ederse, hâlen cezaevinde bulunan daha hafif suçlardan mahkûm mensuplarına ve hâlen soruşturma veya yargılaması devam eden mensuplarına bir çeşit şartlı af getirecek.

Şunu anlıyoruz: En önce yükümlülük PKK'da. Yasada öngörülen şartı yerine getirip getirmeyeceklerine önce onlar karar verecek.

Onların yasanın öngördüğü bu şartı gerçekten yerine getirip getirmediğini kontrol etme ve onaylama görevi devletin bir başka temel erki olan yürütmeye ait. Nihai karar Millî Güvenlik Kurulu'nda alınacak.

Eğer PKK yasanın getirdiği yükümlülüğü yerine getirir, yürütme erki de bunu tescil ederse bu kez görev üçüncü temel erk olan yargıya geçecek. Mahkemeler, kendilerine yasadan yararlanmak için başvuracak hükümlü ve şüphelilerin tek tek durumlarına bakacak ve onların yasa kapsamında olup olmadığına karar verecek.

İşin PKK tarafını bilmem; onlar bu yasanın temel mimarlarından biri olan ve yasaya onay verdiğini daha önce ilan eden Abdullah Öcalan'ı dinleyeceklerini söylediler. Dün de örgütten yapılan uzun yazılı açıklamada bir sürü laf söyleniyor ama nihayetinde bu yasaya açıktan karşı çıkılmıyor, hatta yasa "bir başlangıç" olarak olumlu bulunuyor.

İşin devlet tarafını ve bu tarafta işlerin ne kadar keyfî yürüyebildiğini ise hepimiz çok iyi biliyoruz.

Teklifin kendisi, başkanlık sisteminde yaşadığımız için şekil olarak milletvekilleri tarafından kaleme alındı ve sunuldu.

Ama hepimiz biliyoruz ki öyle olmadı. Bu teklif Devlet Bahçeli ve Numan Kurtulmuş'un ittirmesiyle Adalet Bakanlığı'nda hazırlandı; özel bir sunumla Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'a sunuldu; benzer şekilde İmralı'daki Abdullah Öcalan'a da gösterildi ve ancak bunların sonunda Meclis'e geldi. Son saniyeye kadar sır niteliğinde korundu, içeriğinden kimseye söz edilmedi; teklifin altında imzası olanlar teklifi görmemişti.

Hadi bu durumu önemsemeyelim, Meclis'in kendi iradesini gönüllü olarak yürütme erkine devretmiş olmasını dert etmeyelim...

Peki yürütme ne kadar bu işin içinde Şimdi "Barış gelecek, bu yasaya evet demeyenler terörlü Türkiye'yi istiyor" baskıları yapılıyor ama o yürütme erki bu süreci iki yıldır sürüncemede bırakan irade değil mi

Yarın PKK ağzıyla kuş tutsa o yürütme yine de silahların bırakıldığını ve örgütün tamamen feshedildiğini tescil etmezlik ederse, bu tescili geciktirmeyi, zamana yaymayı tercih ederse ne olacak Bu ihtimal daha en baştan PKK'yı güvensizliğe sürükleyen ve "ne olur ne olmaz" deyip silahlarının bir bölümünü bir tarafa gizlemeye iten bir şey hâline gelebilir mi

Keyfîlik, kararların kurallara göre ve öngörülebilir şekilde oluşmaması burada bitmiyor.

Son aşama yargı.

Kaç kişi kaldı bu ülkede yargının kararlarını sadece ve sadece önündeki dosyaya ve kanun metnine göre verdiğini düşünen