Kırk yılı aşkın bir zamandır siyasetin içindeyim.

Bu uzun yolculukta acılar, sevinçler, hayal kırıklıkları ve unutulmaz dostluklar yaşadım. Bedeller ödedim, mücadele ettim. Kimi zaman kazandım, kimi zaman kaybettim. Ama inandığım değerlerden vazgeçmedim.

Siyasi hayatın bana öğrettiği en önemli gerçeklerden biri şudur:

İnsanların gerçek karakterleri, çoğu zaman kaybettiklerinde değil, kazandıklarında ortaya çıkar.

Çünkü insanı tanımak istiyorsanız yalnızca söylediklerine değil, eline güç, makam ve imkân geçtiğinde nasıl davrandığına bakacaksınız.

DERVİŞOĞLU'NUN MESAJINI DOĞRU OKUMAK!

İYİ Parti Genel Başkanı Sayın Müsavat Dervişoğlu'nun bu sabah verdiği mesajı önemli buluyorum.

Geçtiğimiz günlerde Anıtkabir'de yaşanan ve kamuoyunda tartışılan bir görüntüye gönderme yaparak, özünde şu mesajı verdi:

"Merdivenlerden inerken kimin koluna girdiğime bakmayın. Siz, benim yukarı çıkacağım merdivenlerde kimlerle birlikte yürüyeceğime bakın."

Bu sözleri yalnızca geçmişte yaşanan bir tartışmaya cevap olarak değerlendirmiyorum.

Bana göre asıl mesele, geleceğin hangi insanlarla ve nasıl bir kadroyla inşa edileceğidir.

Siyaset geçmişin tartışmalarına hapsolmadan geleceğe yürümelidir. Yeni insanlar kazanılmalı, kadrolar güçlendirilmeli, toplumun her kesimine ulaşılmalıdır.

Ancak burada sorulması gereken önemli bir soru vardır:

Geleceğin kadrolarında yer almak isteyenler, o geleceği inşa etmenin sorumluluğunu ve bedelini üstlenmeye hazır mıdır

Çünkü başarıya ortak olmak kolaydır. Asıl mesele, mücadelenin yükünü omuzlayabilmektir.

ALKIŞLAMAK YETMEZ, EMEĞİ MİLLETE ULAŞTIRMAK GEREKİR!

Birkaç gün önce Sayın Dervişoğlu, beraberindeki heyetle Antalya'daki çevre programına katıldı. Her çarşamba Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yapılan partisinin grup toplantısını da bu vesileyle Antalya'da gerçekleştirdi.

Orada partililere verdiği bir başka mesajı da son derece anlamlı buldum:

"Salonda beni alkışlamayın, yaptığımız işleri paylaşın."

Bu söz, günümüz siyasetinin önemli bir gerçeğine işaret ediyor.

Artık salonları doldurmak, konuşmaları alkışlamak veya genel başkanın etrafında görünmek yeterli değildir.

Dijital çağda siyaset, meydanlarda olduğu kadar sosyal medyada da yürütülüyor. Verilen emeğin, dökülen alın terinin, yapılan çalışmaların ve ortaya konulan fikirlerin milletimize ulaştırılması gerekiyor.

Bugün her partilinin elinde güçlü bir iletişim imkânı var. Önemli olan bu imkânı doğru kullanarak yapılan çalışmaları anlatmak, toplumun sorunlarına dokunmak ve insanların güvenini kazanmaktır.

Siyasette alkışlamak kolaydır; emek vermek, sorumluluk almak ve yapılan işi millete ulaştırmak gerçek fedakârlık ister.

Sayın Dervişoğlu'nun bu çağrısını, partililere yöneltilmiş önemli bir sorumluluk hatırlatması olarak görüyorum.

Çünkü siyasi mücadele yalnızca genel başkanın omuzlarına bırakılamaz.

SİYASETİN EN BÜYÜK DÜŞMANI KİBİR VE EGODUR!

Kırk yılı aşkın siyasi hayatımda nice insan tanıdım.

Bazıları sıradan bir görevdeyken mütevazı, anlayışlı ve hoşgörülü görünür. Fakat bir makama geldiklerinde, yetki, para ve imkân elde ettiklerinde gerçek karakterleri ortaya çıkar.

Dün omuz omuza yürüdükleri arkadaşlarına tepeden bakmaya başlarlar. Eleştiriyi düşmanlık, farklı düşünceyi sadakatsizlik olarak görürler.

Oysa makam insanı değerli kılmaz; insan bulunduğu makama değer katar.

Siyasetin ve siyasetçinin en büyük düşmanı kibir ve egodur!

Egolu insanları uzun uzun tarif etmeye gerek yoktur. Davranışlarıyla kendilerini zaten belli ederler.

Başarıyı sahiplenir, başarısızlığı başkalarına yüklerler. Her yerde öne çıkmak, her kararda son sözü söylemek isterler.

Çünkü karakter, insanın sahip olduklarıyla değil, sahip olduklarını nasıl kullandığıyla ölçülür.

Kibirli insanın gerçek yüzü er ya da geç ortaya çıkar. Mızrak çuvala sığmaz.

Üstelik kibir, akrep misali sonunda sahibini de sokar.

Nice insan gördüm, yükseldikçe küçüldü. Nice insan gördüm, makamını kaybettiğinde geriye kendisine saygı duyan birkaç dost bile kalmadı.

Gerçek büyüklük, yükseldikçe alçak gönüllü kalabilmektir.

VEFA İLE LİYAKAT BİRBİRİNİN RAKİBİ DEĞİLDİR!

Bir siyasi hareket elbette büyümeli, yeni insanlara kapılarını açmalıdır.

Dün başka bir siyasi düşüncede bulunan insan bugün farklı bir kanaate ulaşabilir. Samimiyetle mücadeleye katılan herkesin emeğine değer verilmelidir.

Ancak yeni katılmak başka şeydir, geçmişte verilen emekleri yok sayarak hak sahibi olduğunu düşünmek başka şeydir.

Ben siyasette vefaya büyük önem veririm.

Çünkü zor gününüzde yanınızda duran insanın kıymeti, iyi gününüzde sizi alkışlayandan farklıdır.