Çocukluğumun sembol sinema kahramanlarını sorsalar, hiç şüphesiz Rocky ilk beşe girer. Sinema tarihine Sylvester Stallone ismini kazıyan filmi ilk izlediğimde ortaokul yıllarındaydım. Uzun süre etkisinden çıkamamış, kendimi duvarlara, yastıklara vururken bulmuştum. Arada "Acı yok Rocky!" diye bağırdığım da oluyordu. O zamanlar yalnızca bir sinema kahramanı olan Rocky'nin yıllar sonra kült bir karaktere dönüşeceğinden, repliklerinin ve efsane müziğinin sinema tarihine geçeceğinden habersizdik. 1976'da izleyiciyle buluşan Rocky, bir boksörün şampiyonluk mücadelesinden çok, hayallerinin peşinden koşan ve ne olursa olsun ayağa kalkmaktan vazgeçmeyen bir adamın hikâyesiydi. Üstelik bu hikâyenin gerçek hayattaki karşılığı da en az film kadar etkileyiciydi: Sylvester Stallone.
Stallone, Rocky'nin senaryosunu yaklaşık üç buçuk günde yazdı. Ona ilham veren olay, 1975 yılında Muhammed Ali ile Chuck Wepner arasında yapılan boks maçıydı. Herkesin kolayca yenileceğini düşündüğü Wepner, dünyanın en büyük boksörlerinden Ali karşısında 15 raund dayanmayı başarmıştı. Stallone bu mücadelede, bütün beklentilere rağmen ayakta kalma iradesini gördü. Rocky Balboa böyle doğdu.
225 MİLYON DOLAR HASILAT
Ancak senaryoyu yazmak, Stallone için mücadelenin yalnızca başlangıcıydı. Hollywood yapımcıları hikâyeyi beğeniyor ama başrolde tanınmış bir oyuncu görmek istiyordu. Stallone ise senaryosunu satmaya razı olsa bile Rocky'yi başkasının oynamasını kabul etmiyordu. Önüne çıkan engellere ve yüksek meblağlı tekliflere rağmen kararından vazgeçmedi. Çünkü onun için mesele yalnızca para kazanmak değil, yarattığı karaktere kendi ruhunu verebilmekti. O dönem ekonomik açıdan zor günler geçiren Stallone'un cebinde yalnızca 106 dolar bulunduğu, çok sevdiği köpeği Butkus'u bile satmak zorunda kaldığı anlatılır. Film için istediği fırsatı yakaladığında köpeğini geri aldı ve ona Rocky'de de rol verdi. Bu küçük ayrıntı bile Stallone'un Rocky ile kurduğu bağın ne kadar kişisel olduğunu gösteriyor. Yaklaşık 1 milyon dolarlık mütevazı bir bütçeyle çekilen Rocky, dünya çapında 225 milyon doların üzerinde hasılat elde etti. 1977 Oscar Ödülleri'nde 10 dalda aday gösterilen film; En İyi Film, En İyi Yönetmen ve En İyi Kurgu ödüllerini kazandı. Stallone ise hem En İyi Erkek Oyuncu hem de En İyi Özgün Senaryo dalında Oscar'a aday gösterildi. Bir zamanlar senaryosuna başrol verilmesini bile sağlayamayan genç oyuncu, artık Hollywood'un en çok konuşulan isimlerinden biriydi. Filmin en çarpıcı tarafı ise Rocky'nin finalde maçı kazanmamasıydı. Apollo Creed karşısında yenilmesine rağmen 15 raund boyunca ayakta kalan Rocky, aslında kendi zaferini kazanmıştı. Çünkü mesele şampiyonluk kemerini takmak değil, kendisine inanmayanlara rağmen mücadeleyi sürdürmekti. Philadelphia Sanat Müzesi'nin merdivenlerini koşarak çıktığı sahnenin bugün hâlâ sinema tarihinin en unutulmaz görüntülerinden biri olması boşuna değil.
18 AY ÇALIŞIP 18 KİLO ALDI
İşte bu hafta gösterime giren I PLAY ROCKY, efsanenin doğuşuna farklı bir pencereden bakıyor. Peter Farrelly'nin yönettiği film, genç Sylvester Stallone'un Rocky'yi beyazperdeye taşıyabilmek için verdiği mücadeleyi anlatıyor. Aslında Rocky'nin hikâyesini yeniden anlatmaktan çok, o hikâyenin arkasındaki adamı anlamaya çalışıyor. Bir karakteri efsaneye dönüştüren şeyin bazen yaratıcısının hayaline duyduğu inanç olduğunu gösteriyor. Stallone'u Anthony Ippolito'nun canlandırdığı yapımda Matt Dillon, Anna Sophia Robb, Toby Kebbell ve Tracy Letts gibi isimler de rol alıyor. Daha önce The Offer dizisinde Al Pacino'nun gençliğini canlandıran Ippolito'ya ayrı bir parantez açmak gerek. 1999 doğumlu oyuncu, rol için kendisine doğrudan bir seçme daveti gelmeden kendi imkânlarıyla bir deneme videosu hazırlayıp yönetmen Peter Farrelly'ye göndermiş. Stallone'nin 1970'lerin başındaki filmlerini ve röportajlarını izleyerek karaktere hazırlanmış; yaklaşık 18 ay süren hazırlık döneminde boks çalışmış ve 18 kilo almış.
Rocky, aradan geçen yarım asra rağmen hâlâ umudun, azmin ve yeniden ayağa kalkmanın simgesi. I PLAY ROCKY ise bize efsanelerin bir gecede doğmadığını, bazen herkesin vazgeç dediği bir hayale inanan tek bir insanın ısrarıyla başladığını hatırlatıyor. Bir yandan Hollywood'un acımasız gerçeklerine ve yıldız olma mücadelesine dokunurken diğer yandan yeteneğin tek başına yeterli olmadığı bir dünyada inancın ve kararlılığın neleri değiştirebileceğini anlatıyor.

5