O astı kendini, bitti şair

Şairi şiir yapan astı kendini...

Gencecik... Yeni teslim etmiş tezkeresini üniversiteye...

Mardin'de oldu olay...

Belki de bu yüzden çok da umursanmadı...

Ayaklanmadı solcu gruplar...

Sofiler ne gıyabi ne asli kılmadılar cenaze namazını...

Sürüden ayrılan penguen kadar konuşulmadı...

Kimse neden diye sormadı...

İlgilenmedi İsviçreli bilim adamları...

Duş başlığının hortumu fantastik gelmemiş olsa gerek...

Utanmadı davetçiler...

Kapanmadı davetçiler...

Halbuki onlar da asılmalıydı...

Nasılsın diye sormadıkları için...

Bir çay, bir çorba ısmarlamadıkları için...

Cebine üç beş kuruş koymadıkları için...

Gün döndü.

Biri daha astı kendini...

Öbür gün biri daha...

Ama hiç utanmadı, utanması gereken herkes!

Ebedi cehennemlik olduğunu hatırlatmayı marifet saydılar.

Ebedi cenneti anlatmadıkları sabilerin ardından...

Şairler şiir yazmadı.

Dengbejler ağıt yakmadı.

Yarıya indirilmedi bayrak...

Ateşin düştüğü yeri karantinaya aldılar.

Sıçramasın gözyaşları...

Aman bulaşmasın acı...

Soruyorum.

Cana kıymak haram da...

Bakmaya kıyamamak değil mi

Putlaştırmak evlatları...

Kaf dağında semirtmek,

Yetiştirmek Kisra avlusunda...

Bu hayatta her istediğinin olmayacağını anlatmalıydın.

Ama anlatmadın.

Her oyunun mızıkçısı şımarık çocuk...

"Bana ne, oynamıyorum ben" deyiverdi bir gün...