Bu bir eleştiri değildir! /2

4

Bugün itibarıyla AK Parti, dolayısıyla R. Tayyip Erdoğan; neden içeride gerektiği kadar destek görmüyor... sorusuna bu sütunda çeşitli vesilelerle, farklı zamanlarda değinmeye çalıştığımızı söylemiştik...

Şimdi aklımızın aldığı ve elimizden geldiğince tadat ettiğimiz hususları maddeler halinde sıralamaya çalışacağız...

BİR: Ak Parti iktidarının kesintisiz yirmi dört yıla erişmesine binaen, artık kalıplaşmış iktidar yozlaştırır, mutlak iktidar mutlaka yozlaştırır... söylemini dile getirmekle yetinmek hem kolaycılık olur hem gerçeklikle yüzleşmekten kaçınma anlamına gelir, hem de gerçeklerin (buradaki gerçek yer yer hakikati de içerir) üzerini örtmek gibi bir yanlışa neden olur. Bu nedenle daha ayrıntılı bir döküm yapmaya çalışacağız.

Ancak yine de söylemeliyiz ki bir toplumu/topluluğu/devleti yönetme ameliyesi ister istemez fail tarafında tortuların birikmesine sebep olur. Zamanın uzunluğuna ya da kısalığına bağlı olarak bu tortu, birike birike, bardağın son bir damlayla taşması gibi bir patlamaya neden olur. Erdoğan ve AK Parti'nin de bu kuraldan istisna olduğu söylenemez.

İKİ: Bir iktidarın varlığını uzun süre sürdürmesi; ülkenin ve hatta çarpanları da düşünürsek geniş bir çevrenin istikrarı açısından, yatırım ve hizmetlerin akamete uğramadan icra edilmesi bakımından olumlu özelliklerdir. Ne var ki aynı olgu; zamanla halkın gözünde iktidara ve iktidar mensuplarına karşı bir alışkanlık/aşinalık oluşturur, alışkanlıklar/aşinalıklar zamanla sıradanlaşmaya, sıradanlaşma da giderek değer kaybına sebep olur. Dolayısıyla iktidarı temsil eden siyasiler de bundan nasibini alır.

ÜÇ: Halkın algısı bir tarafa, uzun iktidarlar, mensuplarını zamanla atalete, rehavete, kayıtsızlığa iter. Artık işini yapmak bir misyon gereği, bir amaç uğruna olma vasfını kaybeder; bir rutine, hatta angaryaya dönüşür. Bu hal aynı zamanda bulaşıcıdır da; bir kez siyasilerde ve bürokraside bu araz kendini gösterdiğinde hiç istenmeyen sonuçlar ortaya çıkar. İşin daha da vahim tarafı uzun süre görev yapan siyasiler ya da bürokratlar çok tabii olarak yıllara sari bir yapılanma da gerçekleştirmişlerdir, bir kadro kurmuşlardır. Bir zaman sonra bu kişileri değiştirseniz de yeni gelen, kemikleşmiş yapı/kadro yüzünden yeni bir heyecan getirmekte zorlanır, hatta başaramaz, o da gidişata teslim olur.

DÖRT: Uzun süre birlikte çalışan insanlar arasında, zamana bağlı olarak farklı derecelerde 'özel bir hukuk' oluşur. Bu özel durum, kişileri birbirinin kusurlarını görmez hale getirebileceği gibi; hinihacette üstün, astı görevden almasını da neredeyse imkansız hale getirir. Bu imkansızlık, kamuoyuna açıklanamayan veya açıklanamayacak hallerin bilinmesiyle de muhkemleştirilmiş olabilir.

BEŞ: Rahmetli Mustafa Çalık'a ait bir tasnif diye hatırlıyorum; Dava söz konusu olduğunda üç tür insandan bahsedebiliriz... bir; samimi dava sahipleri, iki; dava sahibiymiş gibi görünenler/hareket edenler, üç; davadan geçinenler. Sosyal yapılarda, konumuz açısından bir siyasi partide başlangıçta sadece dava sahipleri vardır, dava güçlendikçe ve yaygınlaştıkça dava sahibiymiş gibiler ortaya çıkmaya başlar, son aşamada ise davayı ranta çeviren gruplar zuhur eder. Ak Parti de bundan muaf değildir/olmamıştır.