Nakavt olan boksör iki ay maça çıkamaz. Kural bu!

Barcelona hezimetinden sonra Galatasaray'ın hâli nakavt olmuş boksörden farksızdı. Doğrusu o ruh hâliyle Gençlerbirliği deplasmanında şiir gibi futbol oynaması beklenemezdi. Kolay değildi üç günde toparlanmak. Ayrıca zemin de zımpara gibiydi. Zihnen yorgun ve moralsiz olan sarı kırmızılı futbolcuların enerjisi düşmüştü.

Torreira'sız olmuyor!

Maç başladığında Torreira'nın yokluğu o kadar belliydi ki, onsuz Galatasaray'ın orta sahası yol geçen hanına döndü. İkinci bölge bu kadar kolay geçilmemeli!

Okan Hoca'nın işi çok zor. Takım bütünlüğü, oyun disiplini kalmamış Galatasaray'da. Herkes kafasına göre takılıyor, paslaşma, yardımlaşma, ikili mücadele ve ceza sahası baskısı yok. Topa sahip olma oranı, tempo düşük ve kanat oyunları etkisiz. Rotasyon da işe yaramıyor.

Okan Hoca'nın hamlesi

Okan Hoca öyle bir hamle yaptı ki, üç puan öyle kazanıldı. Yunus, Leao, İlkay ve Deniz Gül hamlesi Galatasaray'ı titretti ve kendine getirdi.

Düşünün ki ilk yarının yıldızı kaleci Uğurcan'dı ve üç net kurtarış yaptı.

Nerede yıldızlar Sara, Sane ve Barış Alper hiçbir varlık gösteremedi. Yazık! Osimhen iki kez kafaya çıktı, heyecan uyandırdı ama İrfan Can Eğribayat'ı geçemedi. Aynı İrfan Can, bitime dakikalar kala Deniz Gül'ün vuruşunda topu tutamayınca lider Galatasaray'a altın puan kazandırdı. Ancak bu futbol Lille'e de Fenerbahçe derbisine de yetmez!