Beyler, şampiyonluk öyle lafla kazanılmıyor! Trabzonspor gibi sahada kükreyeceksin!

Avrupa'da Freiburg'a toslayıp moral bozmuş olabilirsin. Ama büyük takım refleksidir bu; silkineceksin, o stresi sahaya gömeceksin! İşte Trabzonspor, dün Alanya deplasmanında savunmada Pina, orta sahada Fabinho ve Ozan Tufan, ileride Salah ve Muçi, uçta ise Onuachu ile tam olarak bunu yaptı.

Galatasaray'la girilen o nefes nefese liderlik yarışında "Ben daha son sözümü söylemedim!" dedi ve Alanya deplasmanında kelimenin tam anlamıyla bir fırtına gibi esti.

Kadro kalitesi falan diyoruz ya... Hikâye! Sahadaki inanç aslında her şeydir. Salah'ın, Muçi'nin şampiyonluk inancıyla attığı her adım, Alanyaspor'un kırılgan ve amatörce hatalar yapan savunmasını darmadağın etmeye yetti de arttı bile.

Hem de onca eksiğe rağmen! Düşünün: Dju, Aral Şimşir, Folcarelli, Okay Yokuşlu ve Ruslan Malinovskyi gibi as ve rotasyon oyuncuları sakat, kulübenin hamle gücü ise ciddi şekilde sınırlı. Alanyaspor, 2-0'dan sonra yakaladığı fırsatları değerlendirebilseydi Trabzonspor'un takım savunmasından söz etmek mümkün olmazdı. Ancak!