Vincenzo Montello idealist ve gerçekçi bir teknik adam... Futbolda kazanmak kadar kaybetmek de olduğunu biliyor ve Dünya Kupası'nda yaşanan hüznü ve hataları kabul ediyor. Bu bir erdemdiir. Vur abalıya misali, İtalyan teknik adamı yerden yere vurmanın alemi yok.

Nihayetinde; ''Tamam mı, devam mı'' anlamında gerçek bir Hamlet oyunuydu Paraguay maçı... Hani belli bir bölümünü 10 kişi oynayan rakibin ilk atağında golü bulduğu bizim ise 65 pozisyon ürettiğimiz halde direklere, kaleciye takılıp, bir gol olsun atamadığımız maç için; ''Şansızlık'' mı, ''Kısmetsizlik'' mi desem yoksa ''beceriksizlik'' mi, bilmem. Ancak bildiğim bir şey var; o da futbolun acı gerçekleriyle yüzleşmiş olmamız. Dünya Kupası'nın tecrübe ettiğimiz arenalardan çok daha başka bir seviye oluşu. Bazen yeteneğin, var olan kapasite ve kalitenin tek başına yetmemesi, böyle bir gerçekle yüzleştik.

Düşünün... Rakibin isabetli 69 pasına karşılık 400'ün üzerinde isabetli pas yaptık aslında üstün olan bizdik. Topa sahip olan taraftık ama kazanan biz değildik; neden

Neden belli; 2002'den tam 24 yıl sonra Dünya Kupası'na katılıyoruz, devamlılığımız yok, alışkanlığımız yok ama en iyisini başaralım istiyoruz. Duygular ve gerçekler bambaşka.. İstiyoruz ama başaramıyoruz. Haliyle böylesine üst düzey bir platformunda maalesef boyumuzun ölçüsünü alıyoruz; iki maç, SIFIR PUAN, SIFIR GOL!

Sonuç büyük bir hayal kırıklığı. Haliyle üzgünüz! İnanın en çok üzülen de bu ülkeyi 24 yıl aradan sonra finale taşıyan Bizim Çocuklar. Hani; o gün kahraman ilan edilen ama iki maç sonunda hain edilen bizim çocuklar.

HEYHAT!

Bu linç niye

Sosyal medya ve dijital platformlarda yoğun bir şekilde kınama, dışlama, itibarsızlaştırma ve bu yargısız infaz niye

Sanki; her Dünya Kupası'na katılmışız da burada böyle bir durumla karşılaşmışsız gibi davranmak niye

Bitti mi, her şey Bir daha Dünya Kupası olmayacak mı Bitmedi, Avrupa Şampiyonası, Uluslar Kupası bir daha olmayacak mı Olacak; peki kiminle devam edeceğiz o yarışlara Daha iyilerini bulununcaya kadar yine bu çocuklarla değil mi O halde niye yerden yere vuruyoruz; bize Dünya Kupası platformununa taşıyan ve o gururu yaşatan bu çocuklara

HEYHAT!