Zoru kolaya çeviren güç vazgeçmemek ve sürekliliktir. Fenerbahçe düşme hattındaki rakibinin direncini işte bu özellikleri ile kırdı. Hiç vazgeçmedi ve oyun disiplininden hiç kopmadı. Tabii böyle olunca da farklı bir galibiyet geldi.

Aslında Asensio'nun olmaması Fenerbahçe'nin eli ayağından bir tanesinin eksik olması gibi bir şeydi. Tedesco o yüzden Cherif'i ileriye Talisca'yı da forvet arkasına çekti. Yapacağı en mantıklı hamle buydu zaten.

Ama yine de Asensio çok arandı. Çünkü Kayserispor puan için kaleye otobüs tır ne varsa çekmişti. Bu defansı aşmak için ince işlere ihtiyaç vardı.

Ancak kaleye ne kadar kalın bir savunma duvarı örersen ör sonuçta mutlaka golü yersin. Hele rakibinde önemli oyuncular varsa. Nitekim Kante'nin muazzam golü Kayseri kilidini çözüverdi.

İlk 25 dakikadan sonra Talisca daha etkili olmaya başladı. Öyle olunca da pozisyonlar arka arkaya geldi. Fenerbahçe orta alanında Kante ve Guendouzi hem hücumda hem savunmada önemli katkılar verirken Kerem'in çalışkanlığı da övgüye değerdi. Ve ayrıca yine Kerem'in duran topları kullanmada giderek kazandığı ustalık dikkat çekti. Nitekim Kante'nin golü de böyle geldi. Önce Skriniar'ın kafası direkten döndü ve sonrası gol oldu.

Savunmada dikkatli olan Fenerbahçe soğukkanlılığını hiç kaybetmedi. Zaten bu yılki en önemli özelliği bu oldu Fenerbahçe'nin.

İlk yarıda tartışılmaz üstünlük kuran Fenerbahçe'de Cherif ve Nene daha etkili olabilse farkı da artırabilirdi.

Ama ikinci yarı çok daha farklı oldu. Kayserispor golü kalesinde görünce safları gevşedi. Ve ondan sonra Fenerbahçe maçı bitirdi. Önce Talisca çok rahat çok profesyonel şekilde öyle bir gol attı ki o sol ayağa ne kadar şapkan varsa çıkar.