Çorum'da gördük ki, Fenerbahçe eski yanlışları terk etmiş yeni zaman yolcusu. Galibiyeti zihninde kotarmış bir takımın estetik golleri de erken geldi. Belki galibiyete olan zaafını, futbola olan tutkusundan üstün tuttu ama bazen böyle planlı ve akıllı kazanmak gerekiyor. Bir takımın kazanmak düşüncesi güçlüyse zaten farklı kazanıyor. Büyüklüğü harekete geçiren ruh böyle oluyor.
Düşündüm de Fenerbahçe için lig yeni başlıyor.

Greenwood kulaklarını çektirecek biri değil ama iki maçtır gönülsüz halinden uzaklaştıysa bir sebebi var. Ya aşka geldi ya da meslek onurunun gerektirdiği kıvama geldi.
Artık kendi değerinin farkında.
Sahada rakiplerinden birkaç saniye önce düşünüyor, hareket ediyor ve noktayı koyuyor. Özellikle attığı ilk gol muhteşemdi. Her ne kadar oyundan erken alındıysa da maç boyu "artık koşarken yorulmuyorum" mesajını verdi. Böyle bir değişime 'sorumluk duygusuna ne kadar yaklaşırsan, biriken borcundan o kadar uzaklaşırsın' diyoruz.

Çorum'da gündüz gözüyle ışıldayan diğer adam İrfan Can Kahveci'ydi. Rakibi oyundan düşürmekte etken, pas dağıtımında üretken ama en önemlisi final vuruşlarında muhteşemdi.
Fenerbahçe'nin santrforu pasör pozisyonda oynarken, gol atmasına ihtiyaç duyulmadı ama Lukaku'nun kaleden uzaktaki konumu diğerlerine yol açmaktı belki. Bir zeka oyunu ya da eldeki adamdan en iyi biçimde yararlanma metodu!

Fenerbahçe takımında savunma sorunu var. Düşünün 5 gol atan bir takımda her şeye rağmen kaleci Ederson öne çıkanlar arasındaysa, sorgulanması gereken birileri olmalı. Eğer farklı galibiyet her şeyin güllük gülistanlık olmasına sebep sayılmazsa.