17 Yazar, Fenerbahçe'nin Kayseri ve Kocaeli maçlarında gösterdiği performansa karşı Galatasaray'ın liderlik ritmi bozulmasını değerlendiriyor; Okan Buruk'un sorumsuzluğu, futbolcuların mentali ve Osimhen eksikliğinin bahane yapılmasını eleştiriyor. Ancak 7 puanlık avantaj still mevcutken, bu kayıplar gerçekten yönetimin başarısızlığını mı yoksa ligin rekabetçi doğasını mı yansıtıyor?
Fenerbahçe'nin umutlarını ayaklandırdığı bir hafta sonu yaşandı. Önce Kayseri'de harika bir galibiyet kokteyli sunuldu, ardından pazar gecesi Galatasaray'ın 2 puan bıraktığı Kocaeli maçı camiayı da ayağa kaldırdı.
Futbolu özne yaparsak, Kante'yi tırnak içine alırım. Her maçta kendine özen gösteren birinin verdiklerini, birçok maçta "kimliğini kaybeden" diğerleri de verebilseydi, bugün puan cetvelinde durum çok farklı olurdu.
Görünen bir gerçek varsa; 7 puan farkın oluştuğu zaman diliminde dallar çatladı ama kırılmadı ve ağacın kökü yerinde duruyor. O yüzden liderliği koruma ritmi bozulan Galatasaray'ın kayıplarına mahsuben diyorum ki;
"liderlik tekliyorsa belki de yeni sahibini bekliyordur!" Elbette Galatasaray hala avantajlı ve temkinli konuşmakta yarar var ama gidişata bakılırsa; "elden gitti" denen hayali gerçeğe dönüştürmek de Fenerbahçe için imkansız değil.
Galatasaray, Kocaeli karşısında saltanat kayığından yere çakıldı.
Korkak gemiler batmaya mahkumdur, kendi karasularında bile. Bunun tercümesi liderliği aldatmanın temsili provası, bunun tanımı ruh spazmı.
Puan kaybetme şartlarını Galatasaray oluşturdu. Sorumluluk Okan Buruk ve sahada hayalet gibi gezinen futbolculara aittir. Nasılsa her şeyin sebebi; Osimhen'in yokluğu.
O yüzden kimsenin mücadele etmesine gerek yok. Artistik puan peşinde koşmak varken kaybedilen puanlar da kimsenin umurunda değil. Hala şortunu çekme derdinde olanlar, saçlarına modellerden model beğenenler kendilerini seyrediyor mu acaba Ama sorumsuzluğu ifşa edilenlerin yokluğu bile fark edilmiyorsa, futbolcuların düşlerinin incindiğini düşünmeyin. Gururlu mücadele nasıl olurmuş Kocaelispor gösterdi.
Yaratılan gerilime gelince, önce kendi kapının önündeki haykırışları duyacaksın! "Şinanay" davasında Okan Buruk'un masanın üzerine çıkmış posteri ve histeri halinde ettiği küfürlerin yankısı hala sürüyorsa, bir teknik adamın kendine hakim olmadığı durumda rakip tribünlere yargıçlık yapılması da pek mümkün olmuyor.
O yüzden Galatasaray'ın bu meseleyi kaşıması, gerginliğe un sermekle yere serilmek arasında bir bedel ödetti.