Dün gece Fransa'dan sarı lacivertli bir direniş ordusu geçti. Fenerbahçeli futbolcular "aşk yenilmez" dedi. Özlemin kaç yıllık olmasının önemi yok, böyle görkemli bir sonuçla Şampiyonlar Ligi'ne katılmanın keyfi de başka. Herkes birbirine benzeyince galibiyetin adı zafer oluyor. Herkes formasının hakkını verince gece de onların hakkını veriyor.
Fenerbahçe dün gece fiziksel ve taktiksel olarak kazanmaya uyarlanmıştı. "Canlı bağlantı" 60'ıncı dakikaya kadar hiç aksamadı. Rakibin kendi alanından çıkış hızına karşılık, ilk tedbir orta alanda alınmıştı, ardından kademeli savunma. Forvet hattının açılımı da harikaydı. Paylaşılan duyguların futbolda anlam bulmasının belgesiydi atılan goller. Kendine güvenle takipçilik arasındaki bağların nasıl sanata dönüştüğünün de harika görüntüleri. Atılan goller kadar, kurtardığı toplarla maçın kaderine en çok etki yapan isimlerinden biri de kaleci Ederson'du. Muhteşem oynadı. H H H
İkinci yarıda Lyon'un golü gelince kısa süreli bir travma yaşandı. Fenerbahçe forvetinin rakip savunmaya hiç baskı yapmadığı dakikalarda, Lyon'un orta alanda boy göstermesini izledik. Yüreğimizin ağzımıza geldiği dakikalar da oldu. Lyon'un incelemeye alınan ve iptal edilen iki pozisyonu var. O pozisyonları incelemeye gerek bile yok, üstelik Muriç'in verilmeyen penaltısı da hakemin sabıkası olarak gecenin utancı. H H H