İki kere tövbe ettik AMA tövbemizi bozduk

16 yıllık eşimi dul bir kadınla aldattım. O kadınla sonumuz olmadığı için ayrılma kararı aldık, iki kere tövbe ettik ama sonra tövbemizi bozduk. Şimdi telefonlarına çıkmıyorum ama onu nasıl unutacağım

Ben 46 yaşında, 16 yıllık evli, iki çocuk babası bir adamım. Bir süre önce dul bir kadınla kaçamak şeklinde görüşmeye başladım. 1 yıl içinde tahmini 70-80 gün her türlü heyecanı yaşadık. Tüm Türkiye'yi gezdik, maceralara atıldık. Tabii bu dönemi eşime sürekli yalan söyleyerek geçirdim.
Benim ona daha önce hiç yaşamadığı duyguları yaşattığımı, artık bensiz yapamayacağını söylüyor. Amacı evlenmek.
Bu kadın annemle, kardeşimle de tanıştı. Hatta eşimin hiç hatası olmamasına rağmen boşanma kararı da aldım. Fakat ayrılamadım.
Hem çocuklar hem de 16 senelik bir evlilik... Bir de mal mülk paylaşımı var.
Sonuçta karımı aldatıyorum. Bu durum beni o dul kadınla sonumun olmadığı fikrine vardırdı ve ayrılmaya karar verdim. Ona "Başkasıyla evlen, bizim sonumuz yok, eşimden boşanamıyorum" dedim.
Bu arada ilişkimizin en başında o dul hanım bana "Beni mutlu edersen seni eşinden koparıp alırım" demişti.
Aramızda iyi uyum oluştu. Ama sonumuz olmadığı ve zina durumu bizi huzursuz ettiği için ayrılmak istedik. İki kere tövbe ettik, yine de tövbemizi bozduk.
İlk başlarda eşim beni aşırı kıskanıp boğduğu için aldatmıştım onu. Sonra ona itiraf da ettim bu aldatma olayını.
Ama şimdi âşık olduğumu düşündüğüm için pişmanlık yaşıyorum.
Onunla gezdiğim hiçbir yere gidemiyorum. Gezdiğimiz o yerleri gördüğümde ağlıyorum.
Bazen WhatsApp'tan bana iyi anılarımızın videosunu atıyor, mahvoluyorum. Arada da arıyor, görüşmek istiyor, telefonu açmıyorum bile. Zaman zaman çağırıyor, gitmiyorum.
Eşimden ayrılmayacağıma göre ben bu kadını nasıl unutacağım Onu merak ediyorum, huzurum kaçtı. Bazen ölsem diyorum, ölümü kurtuluş olarak düşünüyorum. 3 gün önce onu her yerden engelledim. Eşimle de aram hâlâ biraz limoni. Lütfen bana bir akıl verin.
Rumuz: İmdat yardım et

YANIT

Haberin Devamı

Mektubunda eşini aldatmanın dışında beni rahatsız eden iki şey daha var.
Birincisi, o kadından sürekli "dul kadın" diye söz etmen. İkincisi de ölümü kurtuluş olarak görmen, ki bu bana göre zayıf karakterli insanların dayanağıdır.
Bir kadının dul olması suç ya da olumsuzluk değildir. Hayat bu, ne yaşayacağını bilemezsin. Madem bu yanlış ilişkiden kurtulmayı başarmışsın, sızlanıp duracağına kırgın olan eşini yeniden kazanmaya bakmalısın.