Eşimin yaptığını affedemiyorum

Eşimin telefonunu karıştırınca başka bir kadınla mesajlaştığını gördüm. Önce inkâr etti, sonra bahaneler buldu. Çalışmadığım için ondan boşanamadım ama yaptığını da affedemiyorum.

Merhaba Güzin Abla, ben 34 yaşında, üniversite eğitimi almış bir ev hanımıyım. Eşimle 25 yaşındayken severek evlendim. Şu an 6 yaşında bir çocuğumuz var.
Evlendiğimde çalışıyordum ama eşimin yardımcı olmaması, bütün evin yükünün bende olmasından dolayı dayanamadım, işten çıktım.
Kendimi evime, eşime, çocuğuma adadım. Maddi olarak sıkıntımız yok. Kendi evimiz, iki tane de aracımız var.
Eşim bana maddi olarak hiçbir kısıtlama getirmedi. Her şey yolunda gibiydi.
Bu yaz ailemin yazlığına gittim, orada çocuğumla 1 ay kadar kaldım. Sonra eşim bizi almaya geldi. Birden içime kurt düştü, telefonunu karıştırdım, mesajlarına baktım.
Tanımadığım bir kıza çiçek yollamış, yeni işi için başarılar dilemiş, bir de kalp atmış. Bunu görünce beynimden vurulmuşa döndüm. Eşime gördüklerimi söyledim.
İlk önce inkâr etti ama sonra kabul etti. "İş için" diye bir şeyler uydurdu.
Ama ben kızı buldum. Onu aradım ve olanları anlatmasını istedim. Anlattı.
Eşim buluşmak istemiş ama kız istememiş, buluşmamış. Eşim ona kendini başka biri gibi tanıtmış. Evli olduğunu ve mesleğini saklamış, sahte hesapla kızla bir süre konuşmuş.
Ama sonra kız, yalan söylediğini fark etmiş ve konuşmayı kesmiş.
Bunları duyunca iyice şoka girdim, boşanmak istedim. Eşim önce yalvardı yakardı, sonra üzerime yürüdü...
Ne yapacağımı şaşırdım. Şu an herhangi bir işte çalışamayacağım için el mahkûm kabullendim ama hâlâ içim içimi yiyor, yaptığını sindiremiyorum. Herkesten beklerdim, eşimden böyle bir şeyi asla beklemezdim. Ona o derece güveniyordum.
Düşünüyorum da bu kızla bir şey yaşamamış ama benim bilmediğim başka kadınlarla daha ciddi şeyler yaşamış olabilir.
Bu kızla olanları ben tesadüfen görüp öğrendim. O ana kadar hiçbir şekilde telefonunu karıştırmayı düşünmemiştim.
Şu an çok üzgünüm, her gün kendimi yiyip bitiriyorum.
Boşanamıyorum, birlikte de olamıyorum. Açıkçası ne yapacağım bilmiyorum...
Rumuz: Artık güvenmiyorum

Haberin Devamı

Sevgili kızım, şu konuyu anlamakta zorlanıyorum. Üniversite okuyup, eğitim alıp, meslek sahibi oluyor ama daha sonra bütün bu eğitiminizi çöpe atıyor ve kendinizi evinize çocuğunuza adıyor, çalışmayı da düşünmüyorsunuz.