9 yıllık evli bir genç adamım. Eşim herhangi bir konuda tartıştığımızda hemen küsüyor. Böyle giderse, boşanmak istiyorum.

Sevgili Güzin Abla, ben 9 yıllık evli bir genç adamım. Çok genç yaşta evlendim. Eşimi seviyorum, severek de evlendik.
Şu an iki çocuğum var, ancak bir süreden beri bazı önemli sorunlar yaşıyoruz.
Eşim herhangi bir konuda tartıştığımızda hemen küsüyor, benden uzaklaşıp başka odada uyumaya gidiyor. Bu bazen birkaç gün sürüyor.
Böyle giderse, boşanmak istiyorum. Ancak iki çocuğuma bakamamasından korkuyorum. Ben maddi ve manevi olarak çocuklara inanın dört dörtlük bakıyorum.
Eşim evini de beni de ihmal ediyor.
Bana karşı da soğuk ve uzak davranıyor. Bazen telefonda ailesiyle saatlerce konuşuyor. İşler kalıyor. Aslında çıkmazdayım. Ne yapacağımı tam olarak bilemiyorum. Siz ne önerirsiniz, boşanayım mı ◊ Rumuz: Evlilik böyle mi olur

YANIT

Sevgili okurum, boşanmaların giderek çok arttığını istatistiklerden izliyor ve çok üzülüyorum.
Ben hiç sana boşan diyebilir miyim Her şeyden önce severek evlenmişsin ve iki de çocuğun var. Ancak evlilik öyle bir çırpıda fırlatılıp atılacak bir şey değil.
Bir yuva kolay kolay kurulmuyor. 9 yıl aynı yastığa baş koymuşsunuz.
Psikolog ve yazar sevgili Doğan Cüceloğlu'nun evlilik hakkındaki unutulmaz sözlerini buraya aktarmak istedim. Kendisiyle tanışma şerefine nail olmuştum. Ne yazık ki onu 5 yıl önce kaybettik.
Belki hem senin, hem de senin gibi boşanmayı düşünen birçok ailenin evliliğini kurtarmaya yardımcı olur diye düşünerek bu çok değerli satırları sıralıyorum:
◊ Evlilik birinin diğerini idare ettiği bir düzen değildir, ne susarak ayakta kalır ne de biri verip diğeri almaya alışarak, çünkü sevgi tek taraflı bir fedakarlıkla taşınmaz, sevmeyi ilgilenmeyi, emek vermeyi seven insanlar vardır…
◊ Onlar çoğu zaman hep verirler ve fark edilmeden sevgi alışkanlığa dönüşür. O noktada ilişkide görünmez bir dengesizlik başlar. biri hep adım atan olur, biri hep konuşmak isteyen, biri hep alttan alan, diğeri ise farkında bile olmadan geri çekilir ve sonra şu cümleler ağızlardan dökülür: 'Birden soğudum, aslında hâlâ seviyorum ama içimde bir şeyler koptu, artık toparlayamıyorum, buz gibi oldum."