Soğuk bir sabah. Varşova Gettosu.

Altı yaşında bir çocuk, uzatılan bir ekmek parçasına erişemeden kaldırımda yatıyor.

Açlıktan.

Bir baba, yastığın altındaki ekmeği çaldıktan sonra, elinde o "ganimetle" ölüyor.

Bu sahneler bir savaşın yan ürünü değildi.

Bunlar planlanmıştı. Hesaplanmıştı. Ölçülmüştü.

Nazi Almanyası, insanı öldürmenin sadece kurşunla değil, kaloriyle de mümkün olduğunu keşfetmişti.

1941'de rakamlar şöyleydi...

Almanlar 2 bin 613 kalori... Polonyalılar 699 kalori... Yahudiler 184 kalori...

Yani bir insanın yaşaması için gerekenin yüzde 10'u bile değil.

Bu bir eksiklik değildi. Bu bir hata değildi. Bu bir formüldü.

Açlığın formülü. Ölümün matematiği.

★★★

Aradan 80 yıl geçti. Yer değişti. Ama yöntem tanıdık.

Gazze...

2006'da İsrail bir hesap yaptı.

Bir insanın hayatta kalması için gereken günlük kalori 2 bin 279 idi.

Sonra ikinci soruyu sordular "Ne kadar verilirse ölmez... ama güçlenmez"

Sonra dikenli tellerin arasından insani yardım adı altında "açlık kamyonları" gönderdiler.

2.1 milyon insan için aylık 62 bin ton gıda. Sonra bu da düşürüldü 56 bin tona... (Günde 800 gram)

Yani sadece hayatta tutacak kadar.

Fazlası yok.

Birleşmiş Milletler'in minimumunun dörtte biri.

Geri kalanı "izin"e bağlı.

Bu artık yardım değil. Bu bir kalibrasyon. Açlık kalibrasyonuydu.

The Guardian buna "kıtlığın aritmetiği" dedi. New York Times ise uydu haritalarla gösterdi... "İnsanlar gıdaya ulaşmak için 50 derece sıcakta saatlerce yürümek zorunda bırakılıyor" dedi.

★★★

Aynı matematik bu kez sokakta karşımıza çıktı.

İran'da...

Bu hafta New York Times'ta yayımlanan bir haber... Gazeteci Mark Mazzetti yazıyor.

Habere göre Mossad, eski başkanı Yossi Cohen (2016-2021) döneminde şu soruyu soruyor: "Bu rejimi gerçekten devirmek için kaç kişi sokağa çıkmalı"

Ve ardından bir hesap yapılıyor. 1979'dan bu yana tüm protestolar inceleniyor. Katılım sayıları karşılaştırılıyor.

Ve sonuç, "Bu eşik bugüne kadar hiç ulaşılabilir olmadı" deniliyor.

Dikkat edin... Ortada bir rakam yok. Ama bir sonuç var... "Yetmez."

Bu noktada akademi devreye giriyor.

Harvard'lı siyaset bilimci Erica Chenoweth imdada yetişiyor...

Ortaya koyduğu meşhur oran yüzde 3.5...

"Bir ülkede nüfusun yüzde 3.5'i aynı anda, aynı amaçla sokaktaysa... Hiçbir rejim uzun süre dayanamaz" diye hesaplıyor.