Beslenme söz konusu olduğunda çoğu zaman "ne yemeliyim" sorusuna odaklanıyoruz. Oysa asıl önemli soru genellikle atlanıyor: "Neden bunu yemeliyim" ünkü bir besini seçmek, sadece kalori almak değil; vücudun hangi sistemini nasıl desteklediğimizi de belirler.

En çok konuşulan başlıklardan biri protein. Protein neden bu kadar önemli ve neden tok tutar

Protein, vücudun yapı taşıdır ama aynı zamanda güçlü bir iştah düzenleyicisidir. Sindirimi karbonhidratlara göre daha uzun sürer. Midede daha geç parçalanır ve bu durum beynimize tokluk sinyalinin daha uzun süre gitmesini sağlar. Ayrıca protein tüketildiğinde, iştahı azaltan hormonların salınımı artar; açlık hormonu baskılanır. Bu yüzden protein ağırlığı düşük öğünlerden sonra "bir şeyler eksik" hissi sık görülür. Tokluk sadece mide doluluğu değildir; hormonal bir süreçtir ve protein bu sürecin merkezindedir.

Peki protein yeterliyse sebzeye neden ihtiyaç duyarız

Sebzeler çoğu zaman "vitamin olsun diye" yenmesi gereken zorunlu bir grup gibi görülür. Oysa sebzelerin asıl gücü lif içerikleridir. Lif, sindirilemeyen ama sindirim sistemini yöneten bir yapıdır. Mide boşalmasını yavaşlatır, kan şekerinin daha dengeli yükselmesini sağlar ve bağırsakların düzenli çalışmasına katkı verir. Liften fakir beslenmelerde kan şekeri hızlı yükselip hızlı düşer; bu da kısa sürede tekrar açlık hissi yaratır.

Ayrıca bağırsak sağlığı sadece sindirimle ilgili değildir. Bağışıklık sistemi, ruh hali ve hatta iştah kontrolü bağırsak florasıyla ilişkilidir. Sebze tüketimi azaldığında bu denge bozulur ve vücut bunu çeşitli sinyallerle gösterir: şişkinlik, kabızlık, halsizlik ya da sürekli tatlı isteği gibi.

Bir diğer yaygın soru ise yağla ilgilidir: "Yağsız beslenirsek daha sağlıklı olmaz mıyız"

Yağ, yıllarca haksız yere suçlanmış bir besin grubudur. Oysa yağsız bir beslenme, vücudu birçok temel işlevden mahrum bırakır. A, D, E ve K vitaminleri yağda çözünür. Yani yeterli yağ olmadan bu vitaminler emilemez. Hücre zarları, sinir sistemi ve hormon üretimi için de yağ gereklidir.