HAFTA sonu Londra'da ikiye bölünmüş dünyanın iki kutbunu simgeleyen iki gösteri vardı.

Bir tarafta göçmen karşıtı aşırı sağcıların 'Krallığı Birleştirin' eylemi, onun hemen iki sokak ötesinde ise Nakba Günü dolayısıyla "Filistin'e Destek ve Aşırı Sağı Durdurun" yürüyüşü yapıldı.

İki gösteriyi de takip ettim. Birini içinden, diğerini doğal olarak biraz uzaktan...

Sanırım artık dünyanın her yeri birbirine benziyor.

Bir yanda öfkeli kalabalıklar var. Öfkelerinin sebebi muhtelif. Kimi kendini muktedir sanırken aslında o kadar da güçlü olmadığını fark etmiş. Kimi hayatta bir yol bulamamış. Başaramadıkları her şey için biriken öfkeleri hayali bir düşmana karşı ete kemiğe bürünmüş.

Diğer tarafta ise dünyada yaşanan sorunların farkında olanlar, farklılıklar içinde bir arada yaşayabileceğine inananlar, tüm problemlere karşı umudunu koruyanlar var.

"Filistin'e Destek ve Aşırı Sağı Durdurun" yürüyüşü.

SOSYAL MEDYA ETKİSİ

Aşırı sağ gösterisinden başlayayım... "Beyaz ve Anglosakson Hıristiyanların Britanya'da tekrar iktidara gelmesi" iddiasıyla sokağa dökülen on binlerin başında bir YouTuber Tommy Robinson var.

Bu hareketin önde gelenleri ise televizyon yarışmaları ünlüleri, sosyal medya fenomenleri ve uluslararası göçmen karşıtı, İslamofobik, ırkçı figürler.

Peki nasıl oluyor da çok da ciddiye alınmayacak böylesi isimler, sokaklarda yüz binleri toplayabiliyor

Sanırım bu günlerde bütün Avrupa'nın cevabını aradığı ortak soru bu.

"Krallığı Birleştirin" eylemi.

Lübnan asıllı Fransız yazar Amin Maalouf, Ölümcül Kimlikler kitabında meşhur Oklahoma bombacısı Timothy McVeigh'in beyaz, Anglosakson profilini anlatıp şöyle der: Gezegene hâkim olacağı düşünülen etnik profilden gelen biri kendisi için elinde terörizmden başka bir şeyi kalmayan, soyu tükenmeye yüz tutmuş bir türden başka bir şey değildir.

Benzer durum bugün aşırı sağın yükselişi için de geçerli. Gördüğüm kadarıyla bütün bu öfkeli kalabalık, kendi soyunun tükenmekte olduğunu düşünen bir silaha dönüşmek üzere.

Aşırı sağ gösterisine katılanlardan bir kısmıyla aynı trende seyahat ettim. Bazıları ellerinde gösteride dağıtılan tahta haçlar taşıyorlardı. Hemen hepsi konuşamayacak kadar içmiş vaziyetteydi.

Uğruna eylem düzenledikleri bayrakları çoğunun belinden düşüyor hatta tuvalette yerlerde sürünüyordu.

Dublajlı filmlerdeki "lanet" kelimesini kullanmadan kurabildikleri tek bir cümleye rastlamadım. Milliyetçiliklerini bile "Lanet olası ülkeyi özgür bırakın" diye bağırarak gösteriyorlardı.

Aşırı sağcıların iki sokak ötesinde ise farklı dinlerden, etnik kökenlerden, farklı siyasal duruştan on binlerce insan hem Nakba'yı anmak hem aşırı sağa dur demek için bir aradaydı.

Dünyada yaşanan bütün katliamlara, kavga gürültüye rağmen insanların yüzünün güldüğü bir kalabalıktı bu. Aralarında nükleer silahlanma karşıtları da vardı, "ırkçılığa hayır" platformu da...

Polisin çizdiği güzergahta bu yürüyüş Waterloo meydanında sona eriyordu.

Yürüyüşün bitirildiği meydanda Banksy'nin iki hafta önce şoven milliyetçiliği hicvetmek için diktiği, elinde taşıdığı bayrak kafasına dolaşmış siyasetçi heykelinin bulunması mutlu bir tesadüf oldu.

Polisin başarılı operasyonuyla iki ayrı dünyayı temsil eden iki grup karşı karşıya gelmedi.

Ama günün sonunda iki grup da aynı toplumun birer parçası. Peki bu derece bölünmüş kitleler sadece polisiye tedbirlerle bir arada durabilir mi

Yalnız İngiltere'nin değil, Avrupa siyasetinin kilitlendiği nokta sanırım bu.

Banksy'nin heykeli.

PARAŞÜTLÜKEDİ OPERASYONU

KEMİRGENLER yüzünden insana bulaşan Hantavirüs bu aralar dünyanın sıcak gündemlerinden biri.

Aslında bu tip salgınlar çoğu zaman insanın doğanın dengesini bozması, habitatı değiştirmesiyle ilintili oluyor.

Mesela 1950'lerin sonunda benzer bir felaket Güneydoğu Asya'daki Borneo Adası'nda yaşanmış.

O dönemde Dünya Sağlık Örgütü, adadaki sıtma sorununu çözmek için sineklere karşı güçlü bir savaş başlattı. Ellerindeki en güçlü silah zehirli böcek ilacı DDT idi. Tarlalar, sokaklar, nehir kenarları bu zehirle "temizlendi".

Ancak bu işlem sadece sinekleri öldürmekle kalmadı adadaki kediler için de bir katliama yol açtı.

Ortalıkta kedi olmayınca kısa süre sonra adayı fareler sardı. Tabii ki bu, daha büyük bir salgına giden en kestirme yoldu.

Bunun üzerine Mart 1960'ta Dünya Sağlık Örgütü belki de tarihin en enteresan sağlık operasyonu gerçekleştirdi.

İngiliz Hava Kuvvetleri'ne ait uçaklar Borneo Adası'nın üzerinden adaya paraşütle kedi attılar. Tarihe "Kedi İndirme Harekâtı"