Biliyorum dünya dönüyor.

Haberler, sosyal medya, iş güç ve insan cehennemi derken hayat çok zor.

Hayat karmakarışık.

Şöyle bir durup nefes aldığımızda, "YORULDUM" dediğinizde başınızı dayayacağınız o görünmez omuz nerede

O sırtını dayayacağın dağ nerede

Uzaklarda arama.

Yakınında ve işte tam da ailemiz dediğimiz liman orada.

Hep söyleriz.

Aile toplumun temel direğidir ve bu bir hayat gerçeğidir.

Dışarıda fırtınalar koparsa kopsun, kapıyı kapatıp anahtarı çevirdiğinde, o içerideki koku, o ses, o aidiyet duygusu, sizi ayakta tutan tek şeydir.

Pazar sabahları, ah o eski pazar sabahları.

Televizyon sesinin, demlenen çayın kokusuna karıştığı, herkesin aynı sofrada olduğu anları hatırlayın.

Deden sarıldığında, gül kokulu sakalının kokusunu hatırlayın.

Ben hep hatırlatırım, o kokunun güveni hiçbir yerde yoktur.

Kimse farkında değil.

Şimdi bakıyorum da herkesin elinde cep telefonu, herkes kendi dünyasında, el alemin hayatını takip ederken, aslında YALNIZLIK yaşıyor.

Aynı çatı altında yapayalnız herkes.

Bir ailenin direği kadındır, evin annesidir, sevgisidir, emeğidir.

Ama o direği ayakta tutan şeyde, evin içinde ki BİZ duygusudur.

Birbirinizi sevin.