Yaz ayları.

Herkes hepimiz sokaklarda, bahçede balkondayız.

İstediğin kadar eve saklan, ay çok sıcak de, ay çok kalabalık sevmem de, ne dersen de, yine de sokaklara ve insanlara maruz kalıyorsun.

Ortak dert mi kimse de yok.

Kimseye hiçbir dert, anlatılmıyor ve değmiyor.

Hiç kimseye hiçbir şey değmiyor aslında

İnsanlar temassız kart gibiler.

Herkes yesin, içsin ve yeter ki ona hiçbir şey değmesin.

Ne dersen de.

Yapacak bir şey yok diyor.

Karamsarlık mı, vurdumduymazlık mı bilmiyorum.

Ya da hiç kimsenin hiç kimseye güvensizliği mi onu da bilmiyorum.

Ya da hayatın hiçbir mesajını alamayacak kadar bıkkınlık mı

İnsanlarda yapacak bir şey yok hava akımı var sanki.

Eh hayatın kendine göre yasaları var diyorduk.

Anladım o da yok.

Yani yapacak bir şey yok ki.

Kocaman adam, çoluk çocuk herkes iskelede, denizde iken ve en kalabalık saatler iken, elinde zıpkın ile iskeleye geliyor.

Herkes bakıyor.

Kimse memnun değil.

Herkes öylece seyrediyor.

Kadının çocukları denizde, yapacak bir şey yok diyor.

Var bacım.

Jandarmaya şikayet et.

Hemen geliyorlar.

Zıpkın çocuğuna değince, yapacak ne varsa o zaman mı düşüneceksin.

Ben her sene yılbaşı öncesi yeni yıl duası yapar ve yazar ve sizlerle paylaşırım.

Yaz ortası, sabırlar zorlanırken biz yine, hadi bir dua edelim.

Hayat devinip duruyor.

Bizde yapacak bir şey yok diye, ezbere uyduruk devinip duruyoruz.

Yapacak bir şey yok.