Akşam vakti, arkadaşım ile konuşuyoruz.

Kötü insanların yaptıklarını, aynı kötü insanların yalan üstüne yalan söylemelerini konuşuyoruz.

Sonra kendi yalanlarına, nasılda dolanmalarını konuşuyoruz.

Bağıra bağıra gülüyorum, yalanları ile birbirleri ile bir zamanlar buluşan insanların, birbirlerine karışmalarını konuşuyoruz.

Bağıra bağıra gülüyoruz.

Komşularım duyacak eyvah diyorum, Saba Tümer görse bu kadın benden daha güzel kahkaha atıyor, gülüyor diyecek.

O derece yani.

Allah da sizi güldürsün derler ya işte onu diyemiyorum, o kadar kötüler ki.

Hayat ve yalanları konusunda, onların cezasını Allah daha iyi bilir diyorum.

Yalan doğrudan arta kalan değil ki, söyleyip dursunlar.

Gülmek derken.

İngiliz bir kadın var Tess Christian.

Mona Lisa lakabıyla anılıyor bu kadın, yüz ifadesi aynı.

Tess tam 60 yaşında, tam 49 senedir gülmüyor.

Bunun arkasında ki temel mantık hiç gülmeyeceğim ve hiç yaşlanmayacağım.

Kadın o kadar garip ki, kızının doğum gününde bile gülmüyor.

Bakıyorum fotoğraflarına.

Suratı asık, garip ve sevimsiz görünen bir kadın, keşke biraz kırışsaymış iyi olurmuş diyorum.

Güzel de değil kadın.

Keşke hep gülebilsek, ağız dolusu kahkahalar atabilsek.

Gülmek herkese yakışıyor.

Çocukluğumu hatırlıyorum, Üsküdar'da oturduğumuz evin önünde, arkadaşlarımızla diz dize oturur, katıla katıla gülerdik.

Sıcacık ve ne kadar masumduk.

Kahkahalarımızı içimize çekerek nefes alırdık.

Araştırmalara göre, bir kadın ömrü boyunca 16 ay ağlarmış.

Geri kalan ömrümüzde hep gülsek keşke.

İnsan gülmeyi en önce annesinden öğreniyor, değil mi

Anne kucağında ilk gülen göz, annenin gözleri, değil mi

Her insanın yaşamsal temelinde bir kadınla bütünleşmiş hali vardır.

İşte o annesidir.

Önce anne karnında, sonra anne çocuk 2 yıl tek vücut ilişkisi, sora sevgili, sonra eş, sonra çocuğunun annesi.

Anneler gülsün istiyorum, anneler çocuklarını gülerek büyütsün istiyorum.

Bunu neden söylüyorum.

Oğlum bana diyor ki, anne sen eskiden ne kadar çok gülerdin.

Eyvah diyorum.

Kahkahalarımda enerji kaçağı var.