Haftalardır sosyal medyada aynı video dönüyor.

Ali Koç bir mahalle düğününde davul zurna eşliğinde oynuyor. Okan Buruk ile Icardi de tempo tutuyor. Davulcu da Sergen Yalçın.

"Allah Allah, bu nerede olmuş" diye saniyenin onda biri kadar aklımdan geçmedi dersem yalan olur.

Elbette gerçek değil video. Ama insan bir an duruyor.

Sosyal medyada yıllardır dolaşan, "gömleği bir anda cekete dönüşen adam" videosunu yapay zekâyla yeniden yaratmışlar.

Fatih Terim'den, Dursun Özbek'e, Hollywood'dan Yeşilçam'a, siyasetin önemli figürlerinden şarkıcılara kadar hemen herkesin benzer videosu var.

Kimi istiyorsanız istediğiniz yere koyup; oynatıyor, konuşturuyor, kavga ettirebiliyorsunuz.

Üstelik birkaç yıl önceki gibi yüzü kayan, eli altı parmaklı falan görüntüler de değil bunlar.

İlk bakışta yapay zekâ olduğunu anlamak neredeyse mümkün değil.

İşte o noktada gülmeyi bıraktım.

"Yahu ne ara oldu bütün bunlar"

Elimizdeki son kalemiz, "gözümüz" ne zaman düştü

Eskiden "Gözümle gördüm" dediğimizde akan sular dururdu.

Hatta sonra fotoğraf geldi: "Bak, fotoğrafı var" dedik.

Ardından video: "Videosu bile var."

Biz gazeteciler de yıllarca böyle çalıştık. Bir iddia geldiğinde ilk sorulardan biri şuydu:

"Görüntüsü var mı"

Çünkü söz inkâr edilebilir. Tanık yanılabilir. Hafıza şaşabilirdi. Ama kamera oradaydı ve olanı da kaydederdi.

İşte kaybetmek üzere olduğumuz şey tam da bu: Görüntünün şahitliği.

MIT Media Lab bu yıl çarpıcı bir araştırma yayımladı. Başlığı bile meseleyi anlatmaya yetiyor: "Seeing Is Not Believing." Yani, görmek inanmak değildir.

Araştırma kapsamında insanlara yapay zekâyla üretilmiş videolar izletildi. Üstelik bunların yapay zekâ ürünü olduğu açıkça söylendi. Ardından gerçek videolar gösterildi. Fakat insanlar bu kez gerçek görüntülerden de şüphe etmeye başladı.

Okuduğumdan beri bunu düşünüyorum. Çünkü yıllardır korkumuz şuydu:

Ya sahteyi gerçek sanırsak

Asıl tehlike başkaymış:

Ya gerçeği de sahte sanmaya başlarsak

Yarın gerçekten yaşanmış bir olayın görüntüsüne "Yapay zekâ", gerçekten söylenmiş bir söze "Deepfake", gerçekten yaşanmış bir duruma "Montaj" diyebiliriz pekâlâ.

Yapay zekâyı şeytanlaştırmıyorum. Ben de kullanıyorum. Hepimiz kullanıyoruz.

Ama yapay zekânın en büyük tehlikesi bize yalanı gerçek diye yutturması değil de gerçeğe olan inancımızı elimizden alması olabilir mi

Peki gerçeğe de inanmadığımız gün, elimizde ne kalır

Okan Buruk - Ali Koç - Mauro Icardi - Sergen Yalçın

SEN BALKANLARDAN ÇIKABİLİRSİN AMA 'BALKAN'LIK SENDEN ÇIKMAZ

Dua Lipa.

Dünyanın en büyük pop yıldızlarından biri.

Grammy'ler, dünya turneleri, milyonlarca hayran...

Ve fakat Kosova'da kuzeninin düğününde, kalabalığın ortasında, kafasında bardakla oynuyor!

Babası yanında. Onun kafasında da bardak.

Ne "Aman beni çekiyorlar."

Ne "Saçım bozuldu."

Ne de "Ben Dua Lipa'yım, biraz ağır olayım."

Sıfır kompleks.

Bayıldım!

Tabii bir de o bardak meselesi var.

Arnavutluk, Kosova, Bosna- Hersek, Sırbistan... Yani Balkan coğrafyasında düğünlerde başına – içi erik rakiasıyla dolu- bir bardak koyup, düşürmeden oynamak önemli bir maharet.

Bu sahneyi biz de bir yerden tanıyoruz değil mi

Özellikle Trakya'da bir düğüne gittiyseniz hiç yabancı değil.

Dua Lipa'nın Balkan halleri bununla da sınırlı değil.

Bir röportajında ailesindeki batıl inanışları anlatmıştı.

Burnun mu kaşındı Anlamı: Biri sana kötülük yapabilir.