HTTP/

Bir aile evladını kaybetti, dünyanın en ağır acısıyla baş başalar şimdi.

Ölümün en tuhaf tarafı şu: Bir insan için zaman duruyor ama başkaları için hayat akmaya devam ediyor. Ve en kötüsü de bazıları çoktan başka şeylerin peşine düşüyor.

Genç oyuncu Ece İrtem'in ani vefatı sonrasında da böyle oldu. Dedikodu kazanı kaynıyor:

"Flaş! Antidepresan kullanıyordu..."

"Şok! İçki de içiyordu..."

"Son dakika: İşte son görüntüleri..."

Yahu ne yapıyorsunuz

Otopsi sonucu elbette açıklanır. Ölüm nedeni neyse ortaya çıkar. Kalp krizi mi, başka bir sağlık sorunu mu, farklı bir durum mu; bunu öğrenmek adli makamların işi.

Fakat daha toprağa verilmeden bir insanın hayatını dedikodu malzemesine çevirmek de bizim işimiz olmamalı.

Günün sonunda ortada tek bir gerçek var: Gencecik bir kadın öldü.

Ve ne yazık ki ne onun "son görüntülerini" izlemek, ne içip içmediğini konuşmak, arkasından onlarca iddia üretmek hiçbirimize bir fayda sağlamayacağı gibi onu geri de getirmeyecek.

Ölüm karşısında susmak gerek. Ama bilmiyoruz. Mutlaka bir sebep bulmak, hikâye yazmak, bir gizem üretmek istiyoruz.

Oysa yapılması gereken basit: "Allah rahmet eylesin" demek.

Ailesinin acısına saygı göstermek.

Ve geride kalan sözlerini hatırlamak.

Bir ay önce katıldığı bir programda şöyle diyordu: "Bir kul olarak çok fazla şeyi kafaya takıyoruz. Ben bu zamanı çiçekleri koklayarak, teyzemi belki iki defa fazla öperek geçirebilirdim."

Bütün bu gürültünün içinde duyulması gereken tek cümle bu işte.

DÜN SIRADAN BİR KALECİYDİBUGÜN 12 MİLYON TAKİPÇİSİ VAR

FUTBOL tarihinde büyük maç çıkaran kaleciler çok gördük.

Ama 40 yaşında bir kalecinin hayatının değiştiğine ilk kez tanık oluyoruz.

Yeşil Burun Adaları kalecisi Vozinha'dan bahsediyorum.

Sosyal medya gerçekten de tuhaf bir yer.

Sabah bir paylaşım yaparsınız kimse bakmaz, akşamına milyonlar sizi takibe alabilir.

Bir gecede rezil de olabilirsiniz, vezir de.

Vozinha'nın başına gelen tam da bu.

Dünya Kupası'nda İspanya'ya geçit vermedi; 7 kurtarış yaptı. Tarihinin en büyük sonuçlarından birini kazandırdı ülkesine ve sosyal medyada 50 bin olan takipçi sayısı bir gecede 5 milyonu geçti. Şu an 12 milyon civarı: Hikâyesi okunuyor, röportajları izleniyor, kurtarış videoları paylaşılıyor.

Fakat güzel hikâyelerin ortak bir yanı vardır: Bir gecede yazılmaz, bir gecede fark edilir.

Onunkisi de biraz öyle.

40 yaşında.

Profesyonel futbola 25'inde başlamış.

Bir dönem boyu kısa diye tercih edilmemiş.

Angola'dan Moldova, Slovakya'dan Kıbrıs'a kadar futbolun pek de manşet olmayan duraklarında mücadele etmiş.

Yıllarca sessizce işini yapmış.

Sonra bir gece dünya ilk kez görmüş onu.

Onun ise gözleri yaşlı. Onu büyüten, artık hayatta olmayan büyükanne ve büyükbabasına minnettar.

Annesi vize masrafları sebebiyle Amerika'ya gelip onu tribünden izleyemediği için üzgün. Ama ülkesi adına mutlu.

Milyonlarca insanı etkileyen şey bu işte.

Sahadaki kahramanlık kadar, hayatın içinden gelen o "gerçek" hikâye...

Algoritma bu kez doğru insanı ünlü etti sanırım. Yıllardır görünmeyen emeği ile sonunda hak ettiği alkışı alan birini...

OTOMOBİLİALMANLARİCAT ETMİŞOLABİLİR AMA KONVOY BİZİM İŞİMİZ

DÜĞÜN olur konvoy yaparız.

Asker uğurlarız, konvoy yaparız.

Seçim kazanılır, konvoy yaparız.

Tuttuğumuz takım şampiyon olur, konvoy