Chris Sembroski... 2021'de SpaceX'in Inspiration4 misyonuyla yörüngeye çıkıp 3 gün uzayda kalarak tarihe geçen 4 sivil astronottan biri. İlk kez Türkiye'ye geldi. İzmir Ege Serbest Bölgesi'ndeki Uzay Kampı'nı ziyaret ediyor. 22 Ağustos'a kadar da uzay, bilim ve gökyüzü meraklısı çocuklarla buluşacak. İlk gün ben de oradaydım. Simülatörleri kullandık, Türk kahvesi içtik; uzaya gideceğini öğrendiği günden fırlatma rampasında hissettiklerine kadar her şeyi konuştuk. Özellikle bir cümlesi hepimizin kulağına küpe olmalı: "Dünya, uğruna savaştığımız şeyler için fazla küçük."

UZAYDAN GÖRDÜĞÜM DÜNYAYA HİÇ BEKLEMEDİĞİM ŞEKİLDE AŞIK OLDUM

Sembroski 47 yaşında, veri mühendisi. 16 Eylül 2021'de Falcon 9 roketiyle fırlatılan Crew Dragon "Resilience" kapsülündeki 4 kişiden biriydi. Ekip 585 kilometre irtifada, 3 gün boyunca Dünya'nın çevresinde döndü.

İzmir Uzay Kampı'ndaki sohbetimiz Türk kahvesiyle başladı. "Seattlelıyım. Her tür kahveyi sevmek bizim oralarda neredeyse zorunluluk" dedi. Türk kahvesini de sade ve duble sipariş ederek herkesi şaşırttı.

50 DOLARLIK BAĞIŞLA HAYALLERİ GERÇEK OLDU

Sembroski'nin uzaya gidiş hikâyesi yolculuğun kendisi kadar sıradışı: Milyarder Jared Isaacman, St. Jude Çocuk Hastanesi yararına bağış yapanlar arasından 1 kişiye çekilişle uzaya gitme hakkı tanıdı. Sembroski 50 dolar bağışladı ama adı kurada çıkmadı. Şanslı kişi, pilot arkadaşı Kylie Hippchen oldu. Fakat kilo sınırını aştığı için hakkını uzaya olan merakını iyi bildiği Sembroski'ye devretti.

- Uzaya gideceğinizi öğrendiğiniz ilk anda ne yaptınız

Şok oldum. Kızımın duvarları fıstık yeşili, tavandan kelebekler sarkan, yerde onlarca oyuncak olan dağınık odasında oturuyordum. O an Jared Isaacman görüntülü aradı ve uzaya gideceğimi söyledi. Bir taraftan "Yaşasın!" diye bağırmak istiyor, diğer taraftan da aileme devasa ve pahalı bir roketle uzaya gideceğimi açıklamam gerekiyordu. Panik ve heyecan iç içeydi.

- Sonra...

Üç gün içinde sağlık kontrolleri için Güney Kaliforniya'ya gittim. 6 aylık yoğun bir eğitim başladı. Yüksek performanslı savaş uçaklarıyla uçtuk. SpaceX'in simülatöründe saatlerce çalıştık. A'dan Z'ye sıkı bir astronot eğitiminden geçtik. Acil protokollerini öğrendik.

TARİHİNAĞIRLIĞI VEYOĞUN BİR HEYECAN ARASINDAYDIM

- Eğitim başka, bir roketin içinde "3, 2, 1" geri sayımını duymak başka... Korkmadınız mı

Korku değil ama heyecan vardı. Duygularım sürekli değişiyordu. Bir an 'Sonunda gidiyoruz' diye heyecanlanıyor, sonra 'Nasıl bu kadar şanslı olabildim' diye düşünüyordum. Neil Armstrong'un Ay'a gitmek üzere fırlatıldığı rampada 4 sivildik. Tarihin ağırlığı ve yoğun bir heyecan arasındaydım.

DÜNYA BİR GEMİ BİZ DE MÜRETTEBATIYIZ

- Uzay mı daha etkileyiciydi, yoksa oradan gördüğünüz Dünya mı

Yeryüzündeyken yıldızlara çekiliyoruz. Ama atmosferin dışına çıkıp "evinize" baktığınızda bu kez Dünya sizi kendine çekiyor. Dünya'ya hiç beklemediğim bir şekilde âşık oldum. Oradan gördüğüm tüm yerlere gitmek istedim. Türkiye'de olmam da bunun bir parçası. Farklı yerler görmek, insanlarla tanışmak, hikâyelerini dinlemek istedim.

- Uzaya giden Chris ile dönen Chris aynı insan mı peki

Aynı ama değil de aslında. Gitmeden önce hâlâ bir şeyler kanıtlamam gerektiğini hissediyordum. Döndüğümde bunun sandığım kadar önemli olmadığını anladım.

- Dünya'ya yukarıdan bakınca savaşlar, sınırlar, çatışmalar nasıl görünüyor

Yuri Gagarin'in sevdiğim bir sözü var: "Dünya çatışmak için fazla küçük, işbirliği yapmak içinse yeterince büyük." Tüm gezegenin çevresini 90 dakikada döndüm. Demek uğruna kavga ettiğimiz pek çok şey için gerçekten çok küçük bir yerde yaşıyoruz. Dünya bir gemi; biz de bu geminin yolcuları gibi değil, mürettebatı gibi davranmalıyız.