Dün geceki maçtan sonra şunu net yazabiliriz: Osimhen varsa Galatasaray var, Okan var. Osimhen yoksa Galatasaray da yok, Okan da yok. Binmişler Osimhen'in sırtına
gitmişler. Dün gece bu net belli oldu. Eğer bir futbolcuya bir takım bu kadar bağlanırsa sonu bu olur.

Zaten Osimhen sakatlandıktan sonra yolda gördüğüm bütün Galatasaraylılarda bir tedirginlik vardı, "Ne yapacağız" diye. Yani aslında herkes gerçeği görüyor.

Maç başlıyor: Trabzonspor çok iyi, Galatasaray çok kötü. İlk yarı boyunca Galatasaraylı oyuncular biraz ağır bir tabir olacak ama başı kesilmiş tavuk gibi koştular, ne yaptıkları da belli değildi. Zaten Galatasaray'da oyun kuracak, takımı idare edecek bir oyuncu da yoktu.

Dün gece Galatasaray'da Barış Alper mücadele etti. Başka ikinci bir adamı sayamıyorum. Peki, 90 dakika sahada olmayan kimler vardı Biri Sanchez, biri İcardi. Yani Galatasaray maç boyunca zaten 9 kişi oynadı. Maçtan sonra Okan, hangi bahanelere sığınacak, bilemiyorum.

Geçen yıllardaki Trabzon, Fatih Tekke ile iyi yolda gidiyor. Bir anda her şey tozpembe olmaz ama Trabzon seyircisi maalesef sabırsız bir seyirci. Hemen şampiyonluk istiyorlar. Önce
ekeceksin sonra biçeceksin.

Trabzon'da kötü oynayan yoktu. Daha da önemlisi kötü
mücadele eden futbolcu yoktu. Zaten ondan kazandılar. Onuachu'ya ayrı bir paragraf açmak lazım. Adam tepeden tırnağa
futbolcu. Hem de öyle futbolcu ki boyu kadar, tepeden tırnağa
2 metre 1 santim. Ve spor ahlakı olan bir oyuncu. Ne rakiple dalaşıyor ne arkadaşlarıyla. Topunu oynuyor ve o fiziğine rağmen hem çabuk hem süratli bir futbolcu. Helal olsun aldığı