Kendine has özellikleri olan bir ülkemiz var. Hemen konumuz olan spora geleyim. Kazanmak üzerine kurulu, kaybedersek tarifsiz kedere bürünen bir topluma sahibiz. Sosyal medya ile yatıp kalkıyoruz. Tartışma programlarına katılanlar ellerinde cep telefonları bir önceki turda söylediklerinin tepkilerine bakıp sıra onlara gelince mesaja göre yorum değiştirebiliyor. Avrupa ve ABD'de böyle sahneleri göremezsiniz. Kendine "münhasır" deyip geçelim.
Ülkemizde son yıllarda spor kulüpleri ve altyapılar değişik bir yöne gitti! Belediye kulüpleri ve özellikle spor okulları önemli pay sahibi oldu. Avrupa'da belediye kulübü hiç duymadım. Bu kadar spor okulu olan bir ülke de yoktur. Halbuki yerel yönetimlerin yönetmeliklerinde spora belli bir pay ayrılması maddesi var. Ama biz kolaya kaçıp kulüp kurma yolunu seçtik. Şeytanın avukatlığını yaparsak; insanın aklına bu yol istihdam yaratma yolu mu yoksa spora ayrılan payın denetlenmesinin kolaylaştırılması mı diye düşünmek geliyor.
Altyapılar, spor okullarına teslim edilmiş. Bu okulların "voleybol" hariç pek denetlemesi yok. Voleybolun başarısının bir parçası da denetlemeyi ciddi yapmasından. Futbolu bilmem ama basketbolda bu konuda hiçbir şey yapılmadığını biliyoruz. Bugün Türkiye'de sporu yönetenler yine kendimize has bir metot geliştirdi. Başta atletizm olmak üzere devşirme arıyoruz. Türk çocuklarının önünü kapatıyoruz diye hiç mi düşünmüyorlar Uzun bir süredir sporu yönetenlerin maçlara gitmekten, ödül vermekten başlarını kaşıyacak vakti yok herhalde. Ne bir program ne de 2 yıldan az bir süre kalan yaz olimpiyatlarıyla ilgili bir haber var. Bazı ülkeler geçtim 2028'i, bir sonraki olimpiyata hazırlanmaya başladı. Biz ise devşirme peşinde koşuyoruz.

16