Geçenlerde bir araştırma için kendi kütüphanemin raflarını karıştırıyordum. Tarihin tozlu sayfalarında insanı hayrete düşüren belgelere rastlamaya alışkınım. Fakat bu defa karşıma çıkan eser, hayret sınırlarımı zorlamakla kalmadı, beni ciddi ciddi Türk milletinin nasıl olup da bugüne kadar çoğalabildiğini düşünmeye sevk etti. Elime bir kitap geçti. Adı, Mürşid-i Müteehhilîn. Yani, Evlileri İrşad Kitabı. 1872 yılında İstanbul'da basılmış. Müellifi Elhac Mustafa Rakım. İbrahim Efendi'nin himmetiyle neşredilmiş. Kitabı karıştırırken evlilik, gerdek, cinsel ilişki ve çocuk sahibi olmanın kurallarını anlatan bölüme geldim. Okudum, bir daha okudum. Gözlüğümü çıkardım, camlarını sildim, tekrar okudum. Sonra kendi kendime sordum: Ulan biz ne zaman üreyeceğiz arkadaş Çünkü muhterem müellif öyle bir kurallar manzumesi hazırlamış ki, evli çiftin birbirine yaklaşabilmesi için yalnızca karşılıklı rıza, sevgi ve uygun bir ortam yetmiyor. Takvim lazım, saat lazım, meteoroloji raporu lazım, mide kontrolü lazım, seyahat programı lazım. Bir de mümkünse müftülükten değil, doğrudan müelliften yazılı izin almak lazım. Adam neredeyse evliliğe değil, uzaya roket fırlatmaya hazırlanıyor. Ulan arkadaş şunun şurasında atacağın üç beş kurşun be. NASA'nın fırlatma şartları bundan daha kolaydır. Üstelik NASA en azından roketi fırlatacağı tarihi önceden açıklıyor. Bizim kitapta o da belli değil!
HAMAMA GİRERSEN ÇOCUK AHMAK OLURMUŞ!
Efendim, ilk kural hamamla ilgili. Hamamda cinsel ilişkiye girenlerin çocuklarının akılsız olacağı söyleniyor. Gerekçesi yok, tıbbi araştırma yok, istatistik yok. Fakat hüküm kesin: Hamamda sevişmeyeceksin! Peki niçin Çocuk akılsız olurmuş. İyi de muhterem, hamamın sıcaklığı mı çocuğun zekâsını düşürüyor Göbek taşı mı genetik yapıyı bozuyor Yoksa tellak mı kromozomlara müdahale ediyor Belli değil. Adam söylemiş, mesele kapanmış. Düşünün, hamamdan çıkan bir adamın çocuğu matematikten zayıf not aldı. Baba hemen suçluyu bulacak: "Hanım, ben sana söylemiştim, o gün hamama gitmeyecektik!" Böylece eğitim sisteminin bütün sorunları da çözülmüş oluyor. Ne öğretmen yetersizliği var ne müfredat meselesi. Bütün suç hamamda!
TAKVİMİ AÇIN, YATAĞI KAPATIN!
Gelelim takvime. Ayın başında, ortasında ve sonunda cinsel ilişkiye girenlerin çocuklarının akıl sağlığının bozulacağı ileri sürülüyor. Yani ayın biri yasak, ortası yasak, sonu yasak. Şimdi insan doğal olarak soruyor: Ayın sonu derken otuzu mu kastediyorsunuz, otuz biri mi Şubat ayı ne olacak Artık yılda fazladan gelen gün için özel bir fetva gerekiyor mu Bir de hicri takvim var, miladi takvim var. İkisi birbirine denk gelmiyor. Muhterem müellif, birinde ayın on dördü olan gün, diğerinde ayın yirmi yedisine denk gelirse ne yapacağız Eşler önce takvimler arasında koordinasyon toplantısı mı düzenleyecek Düşünsenize, adam akşam eve geliyor. Hanım romantik bir hazırlık yapmış, mumlar yanıyor, sofra kurulmuş. Adam duvardaki takvime bakıyor: "Aman hanım, bugün ayın on beşi!" Kadın soruyor: "Ne olmuş on beşse" Adam cevap veriyor: "Çocuk mecnun olur!" Kadın da haklı olarak karşılık veriyor: "Ben bu evde zaten mecnun oldum!" İşte evlilik hayatının gerçek trajedisi budur.
CUMARTESİ ŞARAPÇI, PAZAR HAYÂSIZ!
Gelelim haftanın günlerine. Cumartesi gecesi cinsel ilişkiye girenlerin çocuklarının şarap içicisi olacağı söyleniyor. Pazar ve çarşamba geceleri ilişkiye girenlerin çocukları ise hayâsız olacakmış. Muhterem müellif, anlaşılan haftalık çalışma programını da hazırlamış. Cumartesi içki riski, pazar ahlak riski, çarşamba yine ahlak riski. Öteki günler mi Onları da birazdan başka şartlarla daraltacağız. Düşünsenize, bir adamın çocuğu büyümüş, sofrada bir kadeh şarap içiyor. Baba derhal hesap yapıyor: "Hanım, bu çocuk hangi gün meydana gelmişti" Kadın şaşırıyor: "Otuz sene önceki günü nereden bileyim" Adam öfkeli: "Kesin cumartesiydi!" Böylece çocuğun yetişmesinde ailenin, çevrenin, eğitimin ve kişisel tercihlerinin hiçbir önemi kalmıyor. Bütün mesele cumartesi gecesi! Şimdi bir de pazar günü doğmuş hayâsız çocuk meselesini düşünün. Çocuk komşuya selam vermedi, suçlu pazar gecesi. Çocuk okulda terbiyesizlik yaptı, suçlu çarşamba gecesi. Çocuk büyüdü, siyasete girdi, millete yalan söyledi. Babasının aklına hemen takvim geliyor: "Hanım, bu herif kesin çarşamba gecesinin mahsulü!" Oysa bugün siyaset dünyasında gördüğümüz bazı davranışları açıklamak için haftanın yedi günü bile yetmez. Bunlara özel bir sekizinci gün icat etmek gerekir.
GÜNDÜZ YASAK, GECE DE PEK MÜSAİT DEĞİL!
Kitapta öğleden önce veya sonra cinsel ilişkiye girenlerin çocuklarının şaşı olacağı da ileri sürülüyor. Buyurun buradan yakın! Sabah olmaz, öğleden sonra olmaz. Peki gece Geceye de başka yasaklar koymuşlar. Yani ortada öyle bir sistem var ki, evli çift birbirini seviyor, istiyor, evlenmiş, nikâh kıyılmış, ev kurulmuş, yatak alınmış. Ama ilişki için uygun zaman bulunamıyor. Adamın biri evlendikten altı ay sonra eşine dönüp şöyle dese şaşırmam: "Hanım, biz bu işi noter huzurunda mı yapsak" Kadın sorar: "Niçin" Adam cevap verir: "Hiç olmazsa gününü, saatini, yerini resmî olarak tespit ederiz!" Düşünün, çift balayına gidiyor. Otel güzel, deniz manzaralı oda, romantik akşam yemeği, her şey hazır. Ama adam elinde takvimle oturuyor. Kadın soruyor: "Hayatım, ne yapıyorsun" Adam cevap veriyor: "Uygun gün arıyorum." Kadın yeniden soruyor: "Bulabildin mi" Adam gayet ciddi: "Şimdilik gelecek ayın ikinci salı gecesi müsait görünüyor." Kadın şaşkın: "İyi de biz o gün İstanbul'a dönmüş olacağız!" Adamın cevabı hazır: "Yapacak bir şey yok hanım. Mevzuat böyle!" İnsan bu şartlar altında evlenmez. Randevu alır.
BAYRAMDA DA TATİL YOK, YASAK VAR!
Ramazan Bayramı gecesi cinsel ilişkiye girenlerin çocukları anne babaya asi olurmuş. Kurban Bayramı gecesi ilişkiye girenlerin çocukları ise altı parmaklı doğarmış. Bakın, burada mesele artık iyice ciddileşiyor. Genetik biliminin bütün araştırmalarını bir kenara bırakabilirsiniz. Kromozomlar, DNA, kalıtsal özellikler... Hepsi teferruat! Altı parmağın sebebi Kurban Bayramı gecesiymiş! Düşünsenize, hastanede çocuk doğmuş. Doktor bebeğin elini inceliyor, altı parmak var. Baba telaşlı: "Doktor bey, neden böyle oldu" Doktor soruyor: "Bayram gecesi miydi" Baba düşünüyor: "Galiba..." Doktor başını sallıyor: "Vah vah. Takvime dikkat edecektiniz!" İşte tıbbın iflas ettiği nokta! Dünyanın bütün genetik uzmanları laboratuvarlarda yıllarını harcıyor. Bizim muhterem müellif ise meseleyi 1872 yılında çözmüş. Bayram gecesi! Bu kadar. Bir de Ramazan Bayramı meselesi var. Çocuk büyüdü, babasına itiraz etti: "Ben bu mesleği istemiyorum." Baba kızgın: "Ulan ben seni bayram gecesi mi yaptım" Çocuk cevap veriyor: "Baba, ben nereden bileyim" Böylece aile içi anlaşmazlıkların kökeni de bulunmuş oluyor. Psikologlara ihtiyaç kalmadı. Takvimcilere müracaat edeceğiz.
AYAKTA OLMAZ, GÜNEŞE KARŞI HİÇ OLMAZ!
Bir başka hüküm daha var. Ayakta veya güneşe karşı cinsel ilişkiye girenlerin çocuklarının altını ıslatacağı iddia ediliyor. Şimdi ayakta ilişkiyi anladık. Peki güneşe karşı ne demek Doğuya mı döneceğiz, batıya mı Güneş doğarken mi, batarken mi Bulutlu havada durum ne olacak Güneş görünmüyorsa yasak kalkıyor mu Yoksa güneşin astronomik konumu mu esas alınacak Muhterem müellif, keşke bir de pusula ekleseymiş kitaba. Hatta harita, enlem ve boylam bilgileri. Çünkü mesele ciddi. Yanlış yöne dönersen çocuk altını ıslatacak! Bu durumda bir çiftin yatak odasında pusula bulundurması şart. Kadın soruyor: "Hayatım, neden pencereyi kapatıyorsun" Adam cevap veriyor: "Güneş var." Kadın öneriyor: "Perdeyi çek." Adam itiraz ediyor: "Yetmez, güneşin yönü değişmedi!" Kadın soruyor: "Ne yapacağız" Adam kararını veriyor: "Yatağı kuzeye çevireceğiz!" Böyle bir evde romantizm değil, coğrafya dersi yapılır.
BALDIZI DÜŞÜNÜRSEN KIZIN OLURMUŞ!
Geldik kitabın en acayip e en sapık hükümlerinden birine. Cinsel ilişki sırasında baldızını veya kızını düşünen erkeğin çocuğunun kız olacağı ileri sürülüyor. Burada insan gerçekten durup düşünüyor. Çünkü mesele yalnızca bilimsel saçmalık değil, ahlaki bakımdan da iğrenç. Baldızını düşünmek ayrı mesele. Kendi kızını cinsel ilişki sırasında düşünmek ise başlı başına ayrı bir rezillik. Fakat metinde bunların üzerinde durulmak yerine doğacak çocuğun cinsiyeti hakkında hüküm veriliyor. Yani adamın zihnindeki son derece rezil düşüncenin kendisi değil, çocuğun kız olması mesele edilmiş. Böyle bir mantık karşısında insan ne diyeceğini şaşırıyor. Üstelik kız çocuk sahibi olmak sanki bir sakınca gibi sunuluyor. Oysa bugün biliyoruz ki çocuğun biyolojik cinsiyetinin belirlenmesinde sperm hücresinin taşıdığı cinsiyet kromozomu rol oynar. Baldızın bu işte hiçbir yetkisi yoktur. Kızın zaten hiç yoktur. Kromozomlar aile toplantısı yapmaz. "Bugün beyefendi baldızını düşündü, kız çocuğu gönderelim" diye karar almaz. Fakat 1872 tarihli bu öğütler dünyasında biyoloji başka türlü çalışıyor. Orada sperm hücresi değil, erkeğin hayal gücü belirleyici! Böyle bir sistem olsaydı, nüfus müdürlüklerine değil, rüya tabircilerine başvurmak gerekirdi.
ÖPÜŞMEK YASAK, SEVİŞMEK SERBEST!
Şimdi sıkı durun. İlişki sırasında öpüşenlerin çocuklarının sağır olacağı söyleniyor. Buyurun! Evlendiniz, nikâhınız kıyıldı, birbirinizi seviyorsunuz. Fakat öpüşmeyeceksiniz. Niçin Çocuk sağır olurmuş. İnsan ister istemez soruyor: Muhterem müellif, öpüşmeyle işitme sinirleri arasında nasıl bir bağlantı kurdunuz Dudaklardan kulağa özel bir hat mı çekiliyor Öpücük sırasında ses dalgaları mı bozuluyor Yoksa çocuk daha anne karnındayken anne babasının romantizminden rahatsız olup kulaklarını mı kapatıyor Üstelik metnin başka bir bölümünde, belirli şartlarda öpmenin uygun görüldüğü anlatılıyor. Yani öpücüğün de yeri, zamanı ve bağlamı var. İnsanın aklına şu geliyor: Bu kitap evlilik rehberi mi, trafik yönetmeliği mi Sağa dönmek serbest, sola dönmek yasak. Belirli saatlerde öpüşmek tehlikeli, bazı durumlarda ise müsaade var. Evlilik hayatı değil, kavşak düzenlemesi!
AÇKEN OLMAZ, TOKKEN OLMAZ!
Gelelim beslenme meselesine. Aç karnına ilişkiye girenlerin çocukları zayıf, tok karnına ilişkiye girenlerin çocukları şişman olurmuş. Şimdi düşünün. Açsan olmaz, tok isen olmaz. Peki ne zaman olacak Yemeğin üçüncü lokmasından sonra mı Çorbayla ana yemek arasında mı Tatlıdan önce mi, kahveden sonra mı Adam sofrada oturuyor. Hanım soruyor: "Bir tabak daha pilav ister misin" Adam korkuyla cevap veriyor: "Aman hanım, sakın! Çocuk şişman olur!" Kadın öneriyor: "Öyleyse hiç yeme." Adam itiraz ediyor: "O da olmaz, çocuk zayıf olur!" Kadın soruyor: "Peki ne yapacaksın" Adam cevap veriyor: "Yarım porsiyon yiyeceğim." İşte size 1872 model diyet programı! Bugünkü beslenme uzmanlarının işi ne kadar kolaymış meğer. Kilo kontrolünün sırrı kalori hesabında değil, yatak odası takvimindeymiş! Fakat müellifin hakkını yemeyelim. Metnin başka bir yerinde, yemeğin iyice hazmedilmesinden ve bedenin ne fazla sıcak ne fazla soğuk olmasından söz ediliyor. Demek ki bir umut var. Önce yemek yiyeceksiniz, sonra sindireceksiniz, sonra beden sıcaklığını ölçeceksiniz, ardından takvime bakacaksınız, sonra pusulayı kontrol edeceksiniz. En sonunda da uygun geceyi bulacaksınız. Tabii o zamana kadar uykunuz gelmezse!
ÇOCUĞUN GÜZELLİĞİ HAYAL GÜCÜNE BAĞLIYMIŞ!
Kitabın devamında daha da ilginç bir iddia var. İlişki sırasında güzel yüzler düşünenlerin çocukları güzel, çirkin yüzler düşünenlerin çocukları ise kusurlu olabilirmiş. Yani mesele artık takvimden çıkmış, estetik cerrahiye gelmiş. Düşünsenize, bir çift çocuk sahibi olmaya karar veriyor. Kadın soruyor: "Çocuğumuz güzel olsun istiyorum. Ne yapacağız" Erkek cevap veriyor: "Önce güzel insanların resimlerini bulacağız." Kadın soruyor: "Sonra" Erkek cevap veriyor: "Onları düşüneceğiz." Kadın endişeleniyor: "Peki ya yanlışlıkla sevmediğimiz komşuyu düşünürsek" Erkek feryat ediyor: "Mahvolduk!" İşte insanlığın bütün genetik araştırmalarını boşa çıkaran büyük keşif! Meğer güzel çocuk sahibi olmak için genetik mirasın değil, hayal gücünün kuvvetli olması gerekiyormuş. Bugün yaşasaydı muhterem müellif, herhalde doğum kliniklerinin duvarlarına manken fotoğrafları asılmasını önerirdi. Hatta özel bir hizmet bile kurulabilirdi: "Çocuğunuzun güzel olmasını mı istiyorsunuz Aylık aboneliğimize katılın. Dünyanın en güzel yüzleriyle hizmetinizdeyiz!" Ama burada da bir sorun var. Güzellik anlayışı kişiden kişiye değişiyor. Babanın güzel bulduğunu anne beğenmiyor. Anne bir oyuncuyu beğeniyor, baba başka birini. Bu durumda çocuğun yüzü ne olacak Koalisyon hükümeti gibi mi kurulacak Biraz anneden, biraz babadan, biraz da hayal edilen oyuncudan mı Allah'tan kromozomların böyle bir derdi yok. Yoksa doğumhaneler estetik yarışmasına dönerdi.
YILAN GÖREN KADININ ÇOCUĞU YILAN OLMUŞ!
Şimdi asıl bombaya geliyoruz. Metinde, ilişki sırasında yılan gören bir kadının yılan biçiminde çocuk doğurduğuna ilişkin bir rivayet de aktarılıyor. Evet, yanlış okumadınız. Yılan! Şimdi bunun üzerinde ciddi ciddi düşünelim. Kadın ilişki sırasında yılan görmüş, çocuk yılan biçiminde doğmuş. Peki kedi görseydi Kedi mi doğuracaktı Tavşan görseydi tavşan mı Fil görseydi doğumhaneye vinç mi çağıracaklardı İnsanın aklına ister istemez bunlar geliyor. Tabii bunların tamamı bilimsel gerçeklikten uzak, dönemin inanışlarını yansıtan rivayetler. Fakat asıl ilginç olan, böyle bir anlatının evli çiftlere yol gösteren bir kitapta bulunması. Çünkü burada korkunun nasıl bir eğitim aracına dönüştürüldüğünü görüyoruz. Kadına ve erkeğe yalnızca ne yapacakları söylenmiyor. Ne düşünecekleri de söyleniyor, nereye bakacakları da, hangi hayvanı görmemeleri gerektiği de. Yani yatak odasında yalnızca iki insan bulunmuyor. Bir de görünmez denetçi var. Elinde defter, bütün hareketleri kaydediyor!
BİR BEZ MESELESİ VAR Kİ EVLERE ŞENLİK!
Müellifin bir başka tavsiyesi de ilişkiden sonra eşlerin aynı bezi kullanmaması. Neden Aralarında geçimsizlik çıkarmış. Şimdi insanın aklına geliyor. Demek ki evliliklerdeki bütün huzursuzlukların sebebi yanlış bez kullanımı! Adamın biri karısıyla tartışmış, evlilik danışmanına gidiyorlar. Danışman soruyor: "Aranızdaki sorun nedir" Kadın cevap veriyor: "Beni dinlemiyor." Erkek itiraz ediyor: "O da sürekli beni eleştiriyor." Danışman ciddi bir ifadeyle soruyor: "Peki aynı bezi mi kullanıyorsunuz" İkisi şaşkın: "Evet." Danışman kararını veriyor: "İşte bütün sorun bu!" Ne iletişim problemi kaldı ne ekonomik sıkıntı ne karakter uyuşmazlığı. Bir bezle evlilik kurtuldu! Bu arada kitapta eşlerin özel hayatlarını başkalarına anlatmamaları yönünde bir öğüt de bulunuyor. İşte buna itirazım yok. Hatta günümüzde sosyal medyada evliliğinin en mahrem ayrıntılarını takipçi kazanmak için pazarlayanları görünce, bu öğüdün hiç de fena olmadığını düşünüyorum. Demek ki kitabın her satırı aynı ölçüde tuhaf değil. Bazı öğütlerin içinde mahremiyete ve karşılıklı saygıya ilişkin makul düşünceler de var. Fakat hemen ardından gelen başka hükümler insanı yeniden şaşkına çeviriyor. Bir bakıyorsunuz özel hayatın gizliliği savunuluyor, bir bakıyorsunuz öpüşmenin doğacak çocuğu sağır edeceği söyleniyor. Yani akıl ile hurafe aynı sayfada komşu olmuş. Üstelik birbirlerine selam bile vermiyorlar.
GECE YARISINDAN SONRA DAHA İYİYMİŞ!
Bir başka tavsiye de ilişkinin gecenin sonuna doğru yapılması. Gerekçe olarak midenin daha boş olması gösteriliyor. Şimdi bunu öteki yasaklarla birleştirelim. Gündüz olmayacak, gecenin başında pek uygun değil, gecenin sonu daha iyi. Ama aç karnına da olmayacak, tok karnına da olmayacak. Yani gece geç saatlere kadar bekleyeceksiniz. Fakat aç olmayacaksınız, tok da olmayacaksınız. Üstelik ertesi sabah yolculuğa çıkmayacaksınız. Çünkü yolculuk öncesindeki gece de sakıncalı sayılıyor. Adamın sabah erkenden Edirne'ye gitmesi gerekiyor. Hanım soruyor: "Bu gece ne yapacağız" Adam cevap veriyor: "Olmaz, yarın yolculuk var." Kadın soruyor: "Yarın akşam" Adam cevap veriyor: "Olmaz, çarşamba." Kadın yeniden soruyor: "Perşembe" Adam: "Olmaz, ayın ortası." Kadın: "Cuma" Adam: "Olmaz, bayram gecesi." Kadın: "Cumartesi" Adam: "Çocuk şarapçı olur." Kadın: "Pazar" Adam: "Çocuk hayâsız olur." Kadın nihayet patlıyor: "Ulan sen benimle evlendin mi, yoksa takvimle mi" Haklı. Sonuna kadar haklı. Bu şartlarda insanın eşinden çok takvimine sadık kalması gerekiyor.

19