Fenerbahçe'nin genel itibariyle halet-i ruhiyesinde bir gariplik var. Greenwood'un beden diliyle İsmail Kartal'ın beden dili aynı. İkisi de mutsuz. Diğer futbolcuların da onlardan pek farkı yok.

İki gün önce sakat diye oynamayan Kante, Alanya karşısında ilk 11'de ve hiç de sakatlıktan çıkmış bir oyuncu gibi gözükmüyor. Gayet formda ve takımın enerjisini yukarı çeken isimlerin başında geliyor.

İki günde bu duruma gelmesi şaşırtıcı. Bence Aston Villa maçında da en azından yarım devre oynardı ama "Sakat" denilerek geçiştirildi. Bir de Asensio olayı var.

Kimse ne olduğunu tam olarak bilmiyor. İsmail Kartal, onun için de iyileşti, takıma döndü demişti ama hala iyi(!) değil.

İşin iç yüzünü açıklayan, bilen yok. Dışarıya yansıyan tablo, içeride kesinlikle bir takım problemler olduğunu işaret ediyor. Taraftar ise bu tabloyu bağrına taş basarak izliyor. Eğer Aziz Yıldırım başkan olmasaydı tribünlerden çok daha farklı tepkiler geleceği kesin.

Aziz Yıldırım'a camianın güveni ve onun liderlik vasıflarına inancı dolayısıyla susuyorlar. Ama bunun da sonsuz bir sabır olmayacağını bilmek lazım.

Oynamayan veya oynatılmayan üst düzey oyuncuları elbette kendi ülkelerinden de takip ediyorlar. Bu oyuncuların birçoğu kendi milli takımlarında oynuyor ve yaşadıkları düşüş, itibar kaybı herkesi mutsuz ediyor.

Bu şartlarda başlayan maça bakıyorsun, kazanma arzusu yüksek ama disiplin ve sisteme bağlılık yok. Başta bahsettiğim ruh hali ve dağınıklık takımın da bütün hatlarına hakim.