Bir önceki gün Galatasaray yenilmiş, Trabzonspor ikinci sıraya yükselmiş. Bu maç Fenerbahçe için gerçek anlamda kader maçı.

Kazanırsan bütün hatalarına rağmen yeniden şampiyonluğa ortak olacaksın, kaybedersen ikincilik bile tehlikede. Beşiktaş için de aynı şekilde 'var olma veya havlu atma' mücadelesi. Bu şartlar altında Fenerbahçe sahaya 11 yabancıyla çıkıyor.

İnsan ister istemez Kosova'da Milli Takım'ı Dünya Kupası finallerine taşımış, moralli bir Kerem'in 11'de olmasını bekliyor ama yok. Kariyerinde ilk kez hat-trick yapan Nene'den belli ki bu seriye devam edecek beklentisi var.

Ama daha maçın başında Nene öyle bir gol kaçırıyor ki, "Ben golcü değilim"in itirafı gibi. Asensio'dan aldığı harika pasta rakibi yere yatırıyor, kaleye sokulup topu doğru köşeye bırakabilir. Rahatsız eden kimse yok ama o panik hâlinde şut atmayı ve topu dışarı göndermeyi tercih ediyor.

İlk yarıda Fenerbahçe baskılı gibi gözükse de Beşiktaş'ın daha akıllı hücumlar yaptığını gördük. Vaclav Cerny'nin birkaç pozisyonda ağır kalması Fenerbahçe için şanstı. Orkun Kökçü'nün ceza sahası önünden çok uygun pozisyonda topu kaleci Ederson'un üstüne vurması da öyle.

Yoksa Beşiktaş ilk yarıda skor üstünlüğünü eline alır ve maçı çözebilirdi. Buna mukabil Fenerbahçe'nin de önemli fırsatları vardı. Özellikle ceza sahasında yapılan ortada topa kimsenin ayak koyamaması biraz şanssızlık ama daha çok beceriksizlikti.