Michelangelo'nun güneş panelleri olsaydı

Limak Holding Yönetim Kurulu Başkanı Ebru Özdemir - Bu yıl Antalya'da düzenlenen COP31'in hepimiz için ayrı bir anlamı var. Türkiye'nin diyalog ve diplomasi birikimi, farklı ülkelerin ve uzmanlıkların bir amaç etrafında buluşmasına zemin sağlıyor. Antalya'daki görüşmelerde, birbirini dinlemenin ortak bir anlayışa, o anlayışın da birlikte somut adım atma iradesine dönüşmesinin değerini görüyoruz.

Bu iradenin karşılık bulması, birbirimizin bilgisine olduğu kadar hayal gücüne de açık olmamızı gerektiriyor. Bir mühendis, bir sanatçı ya da bir oyun geliştiricisi, aynı meselede farklı bir imkân görebilir. COP31'de beni heyecanlandıran buluşmalardan biri, tam da bu düşünceden yola çıktı. Üstelik bizi bugünden beş yüz yıl öncesine götüren bir soruyla; Michelangelo'nun elinde güneş panelleri olsaydı ne yapardı

Moderatörlüğünü üstlendiğim COPArt buluşmasının çıkış noktasında da bu merak vardı. Kendi çağımızın imkânlarında henüz neyi göremiyoruz Michelangelo, çağımızın imkânlarına sahip olsaydı neler yaratırdı Kuşkusuz güneş paneline bir mühendis, bir mimar ve bir sanatçı aynı gözle bakamaz. Her biri diğerinin hesabında bulunmayan bir ihtimali fark edebilir.

Bir panelin ne kadar elektrik üreteceğini hesaplayabiliyoruz. Aynı panel, bir havalimanının açık otoparkında araçları güneşten koruyan örtünün parçası da olabilir. Böylece elektrik üretimini konuşurken, yolcuların sıcak bir günde araçlarına döndüklerinde karşılaşacakları koşulları da düşünmeye başlarız. Teknolojinin hayatımızdaki yerini, onu hangi sorularla ele aldığımız belirler.

Henüz çizilmemişken

Büyük altyapı yatırımlarında ilk kararların ne kadar belirleyici olduğunu biliyorum. Bir proje ilerledikçe bazı seçenekler kapanır. Başlangıçta bir çizgiyi değiştirmekle, tamamlanmış bir yapıda aynı değişikliği yapmak arasında büyük fark vardır. Bu yüzden farklı uzmanlıkların ne zaman bir araya geldiğini önemsiyorum.

Kuveyt Uluslararası Havalimanı'nın ikinci terminalinde Foster + Partners'ın tasarımını inşa ediyoruz. Bu projeyle başlayan ilişkimiz, Norman Foster Institute ile havalimanı çevresinin kentsel sürdürülebilirliği üzerine yürüttüğümüz çalışmaya uzandı. Terminalin kendisi kadar çevresiyle kurduğu ilişkiyi de konuşuyoruz. Bir havalimanının sınırını planda çizebilirsiniz. Kentin hareketi içindeki yerini anlamak için daha geniş bir alana bakmanız gerekir.

Bir mimarın mekâna, bir mühendisin işleyişe, bir sanatçının algıya ilişkin sorusu aynı karar üzerinde buluşabilir. Daha başta sorulan iyi bir soru, projenin ilerleyen aşamalarında karşımıza çıkacak bir ihtiyacı görünür kılabilir.

COPArt'ta Barrus London'ın kurucusu Neslişah Yılmaz'ın katılımı, bu tartışmayı moda dünyasına taşıdı. Bir kumaşın seçimi, bir kıyafetin kesimi, geleneksel bir işçiliğin yeni bir tasarımda kullanılması... Her biri malzemeyle kurduğumuz ilişkiyi düşünmek için bir başlangıç. Bir giysiye değer vermemizde, onu uzun yıllar kullanmak istememizde tasarımın ve taşıdığı öykünün payı var.