Türkiye'nin çevrim içi yemek siparişi pazarında son bir yılda yaşanan iki devralma, Rekabet Kurulunun geçmiş kararlarıyla birlikte okunduğunda cevaplanması gereken önemli bir soru ortaya çıkarıyor.
Önce Uber, Trendyol Go'nun yüzde 85'ini satın aldı. Rekabet Kurulu 15 Mayıs 2025'te bu işleme izin verdi. Kararın mantığı anlaşılabilir: Uber o tarihte Türkiye'de çevrim içi yemek siparişi pazarında Trendyol Go'nun rakibi olarak faaliyet göstermiyordu. Kurul da işlemin etkin rekabeti önemli ölçüde azaltmayacağı sonucuna vardı.
Fakat yalnızca yedi gün sonra verilen başka bir karar bugün çok daha önemli hale geldi.
Rekabet Kurulu, 22 Mayıs 2025'te Yemeksepeti hakkında verdiği kapsamlı kararda şirketin hâkim durumda olmadığı sonucuna ulaştı. Bunun önemli gerekçelerinden biri, Yemeksepeti'nin geçmişte sahip olduğu pazar gücünün Trendyol Yemek ve GetirYemek gibi rakiplerin büyümesiyle gerilemiş olmasıydı.
Yani Kurul bize kabaca şunu söylüyordu: Yemeksepeti eskisi kadar güçlü değil, çünkü karşısında artık onu zorlayan rakipler var.
Aradan yaklaşık bir yıl geçti.
Bu kez Trendyol Go'yu kontrol eden Uber, Getir'in çevrim içi yemek siparişi faaliyetini de devralmak için Rekabet Kurulunun karşısına çıktı.
Kurul 17 Haziran 2026'da bu işleme de, Uber tarafından sunulan taahhütler çerçevesinde izin verdi.
Sonuçta bir yıl önce Yemeksepeti üzerinde rekabet baskısı oluşturduğu söylenen iki önemli oyuncu, Trendyol Yemek ve GetirYemek, artık birbirinden bağımsız iki rakip olmaktan çıkıp aynı ekonomik bütünlüğün içine girdi.
İşte tartışılması gereken yer burası.
Bir yıl önce rakiptiler, bugün aynı çatıdalar
Bu iki kararın hukuki konusu elbette aynı değil. Yemeksepeti kararında hâkim durum inceleniyordu; Uber-Getir dosyasında ise bir devralmanın rekabet üzerindeki etkileri. Bir yılda pazar şartlarının değişmiş olması da mümkün.
Ancak tam da bu nedenle Uber-Getir kararının gerekçesi son derece önemli.
ünkü Rekabet Kurulu 2025'te Yemeksepeti'nin gücünün sınırlandığını anlatırken Trendyol Yemek ve GetirYemek'in yarattığı rekabet baskısına dayanıyorsa, 2026'da bu iki rakibin tek ekonomik bütünlük altında toplanmasının yaratacağı rekabet kaybını da açıklamak zorunda.
Kurul Uber-Getir işlemine zaten doğrudan ve koşulsuz izin vermedi; izin, Uber'in sunduğu taahhütler çerçevesinde verildi.
Kamuoyuna açıklanan en dikkat çekici taahhüt ise Uber'in Türkiye'ye beş yılda 500 milyon dolar yatırım yapması.
Türkiye'ye 500 milyon dolar yatırım yapılması kuşkusuz ekonomik açıdan önemli. Ama burada yatırım miktarı kadar pazarın yapısı da önemli.
Migros Yemek ve daha küçük platformlar elbette var. Fakat rekabet hukuku açısından önemli olan rakiplerin sayılması değil, bu şirketlerin birleşen yapı üzerinde gerçekten etkili bir rekabet baskısı oluşturup oluşturamadığı.
Üstelik çevrim içi yemek siparişi sıradan bir pazar değil. Restoran ağı kullanıcıyı, kullanıcı sayısı restoranı, sipariş hacmi kurye ağını büyütüyor. Ölçek büyüdükçe yeni bir rakibin aynı ağı sıfırdan kurması zorlaşıyor.
Bu nedenle Kurulun gerekçeli kararında asıl görmek istediğim şey şu: Bir yıl önce ayrı ayrı önemli görülen iki rekabetçi gücün birleşmesinin etkisi nasıl hesaplandı ve kabul edilen taahhütler bu etkiyi nasıl karşılıyor
Yemeksepeti gerçekten kimin olacak
Tam bu noktada hikâyeye Yemeksepeti giriyor.
Uber, bu yıl Yemeksepeti'nin ana şirketi Delivery Hero için dev bir satın alma teklifinde bulundu.
Ancak anlaşma öyle yapılandırıldı ki Uber ile Delivery Hero'nun faaliyetlerinin çakıştığı 14 ülkedeki işletmeler Uber'e geçmeyecek. Delivery Hero bu işletmeleri SSW Partners'a satmak üzere ayrı bir anlaşma yaptı.
Türkiye'de bu kapsamda bulunan şirket Yemeksepeti.

89