"Bir nefes sıhhat ütün cihana bedeldir" deriz hep değil mi

Bu bir nefesin ne kadar kıymetli olduğunu, lazım olduğunda dünyaları bile vermeye hazır olabileceğimiz büyük bir nimet olduğunu, gidin hastanelerde yatan, ventilasyon sistemi ile hayatta kalmaya çalışan, her nefes aldığında ciğerlerinde derin bir acı hisseden hastalara sorun.

Onlar size söylesin sağlıklı ve ağrısız bir soluk almanın ne kadar önemli olduğunu.

Kısa yoldan söyleyeyim, bir nefes kadar önemi olmayan dünya için içimizde biriktirdiğimiz bitmek tükenmek bilmeyen bu hırslar nedir peki

Başlıkta yazdığım sır işte burada. Ömrümüz tükendikçe biriktirdiklerimiz artıyor. Arttıkça acımasızlaşıyoruz. Oysa insan onurunu koruyacak kadar olanla yetinseydik, onuru ayaklar altında kalan sayısız insanın yıkına sebep olmazdık. Yokluk çekenin halini unutuyoruz.

Nefis ve şeytan diyorlar evet. Çok doğru. İnsana gerçeği unutturan, daha doğrusu insan olduğu bilincinden uzaklaştıran hep bu değil mi

Sonsuz yaşayacakmışız gibi sarılıyoruz dünyaya

Bir gün öleceğimizi hesaba katmadan istiyoruz her şeyi.

Oysa içimizde, benliğimizde bizim yakamıza yapışmış olan birileri farklı söylüyor.

'' Nefis '' denilen ve kendisini her şeyin üstünde gören o elle tutulmayan, gözle görülmeyen düşman, bize hiç ölmeyeceğimizi söylüyor. Ta ki mezara girene kadar. Mezarda artık yakamızdan düşüyor.

İlahiyat benim alanım olmadığı için bu çizgide kalmakla yetineyim.

Bir zaman, çok ama çok zengin bir iş adamı, yaşlılığın son demlerinde hastalanarak büyük bir hastanede tedavi görmüş. Parası çok olduğu için her türlü tıbbi müdahale en üst düzeyde yapılmış.

Nefes almakta zorlanan adamın, yapılan büyük müdahaleler ve tıbbi cihazların da kullanımı ile durumu bir parça düzelmiş.

Şöyle ağrısız bir şekilde ilk kez nefes alıp vermeye başladığında ağlamaya başlamış.

Kendisine neden ağladığını soran doktorlara yüzyılın cevabını vermiş.

'' Ben hayatım boyunca Allah'a hiç teşekkür etmedim. Çok para kazandım, çok mal yaptım.Lüks hayatım oldu ama hiç şükretmek aklıma gelmedi. Sonunda yaşlandım ve bir nefesi dahi almakta zorlanmaya başladım. Servetimin gücü ile, yüzbinleri vererek çalıştırdığınız şu aletler bana sadece bir nefesi ağrısız aldırmak için gece gündüz çalıştı. Ve ben bunun karşılığında bir servet ödedim.Bana hayatım boyunca sayısız nefes aldıran Allah'a ise hiç ödeme yapmadım. Şükran duymadım,aklıma getirmedim. İnsan ne kadar nankörmüş meğer! ''