Bugün iş dünyamızda, can acıtıcı bazı gerçekler var ki, hep bunlardan kaçıyoruz. Oysa bunları açıkça konuşmak, bunlar üzerinde tartışmak, gerçekçi tespitler ve çözümler üretmek bizi farklı kılacak.
Mesela, strateji. Strateji nedir, nasıl geliştirilir bilmiyoruz. Stratejik planları strateji sanıyor, en önemli, en kritik iş kararlarımızı taktik seviyede alıyoruz.
Mesela, risk yönetimi. Kriz yönetimini risk yönetimi sanıyoruz. Krizleri yönetmeyi başarı sayıyor, riskleri yönetmeyi gereksiz bir tedbirlilik, masraf kapısı olarak görüyoruz. Sonra da riskimizi yönetemediğimiz için krizimizi yönetmek zorunda kalıyoruz.
Yönetim sorunlarımızMesela yönetim modeli. Bir yönetim modelimiz yok. İnsana bağımlı, silolarla yönetimi yönetmek sanıyoruz. Tek adamlığı, hızlı yönetmek sanıyoruz. Görev, rol ve sorumlulukları netleştirmiyor, organizasyonumuzu en verimli ve yalın şekilde oluşturmuyor, teknoloji ile süreçleri entegre edemiyoruz. Sonrasında da insana bağımlı olduğumuzdan, o insanlara taviz vererek işleri sürdürmeye çalışıyoruz.
İç kontrolü önemsemiyor, sonrasında hile ve suistimallerle karşılaşınca hayal kırıklığına uğruyoruz. İç kontrolü ERP veya diğer süreçlerimize entegre etmiyor, yine insana dayalı kılıyoruz.
Patronlar olarak, tek adam olarak, tek sesle, tek noktadan karar almayı benimserken, insiyatif almayı, hatalardan öğrenme kültürünü, alt kademelerde karar alabilme kabiliyetlerini yok ediyoruz. Kültür olarak öğrenen değil, korkuya veya takdire dayalı bir kültür inşa ediyoruz. Bu da insanların kendi potansiyelini ortaya koymasını engelliyor.
Eğitimi, mesleki ve kişisel gelişimi, takım çalışmasını ve etik davranışı destekleyecek eğitim ve organizasyonları masraf kapısı olarak görüyoruz. Bir fabrika veya hat yatırımını gerekli kabul ederken, eğitimi gereksiz buluyoruz. İnsan ve kültür gelişmeyince de bundan şikayet etmeye devam ediyoruz.
Böyle yönetmeye devam edemeyizBu şekilde devam ederken, kendimizi "aman faizler düşsün, aman devlet desteklesin, talep artsın, konjonktür düzelsin" diye yakınırken buluyoruz. Yani biz bir şey yapmayalım, çevremiz düzelsin, işler iyiye gitsin! Böyle bir dünya maalesef olmayacak. İsterseniz, eski usuller ile, deden kalma yöntemler ile devam edin, sonucu hep birlikte görelim.
"Aynı bizim şirket ama işler bir şekilde gidiyor, Bertan hoca da çok ağır eleştirmiş yani" diyenler var içinizde, aldığım e-postalardan bunu görüyorum. Bana lütfen gönül koymayın. Daha hafif yazınca etkili olmuyor. Böyle yazmak gerek ki ciddiye alınsın.

17