Gerçekler acıdır, ama sizi büyütür

Bugün iş dünyamızda, can acıtıcı bazı gerçekler var ki, hep bunlardan kaçı­yoruz. Oysa bunları açıkça konuşmak, bun­lar üzerinde tartışmak, gerçekçi tespitler ve çözümler üretmek bizi farklı kılacak.

Mesela, strateji. Strateji nedir, nasıl ge­liştirilir bilmiyoruz. Stratejik planları stra­teji sanıyor, en önemli, en kritik iş kararla­rımızı taktik seviyede alıyoruz.

Mesela, risk yönetimi. Kriz yönetimini risk yönetimi sanıyoruz. Krizleri yönet­meyi başarı sayıyor, riskleri yönetmeyi ge­reksiz bir tedbirlilik, masraf kapısı olarak görüyoruz. Sonra da riskimizi yöneteme­diğimiz için krizimizi yönetmek zorunda kalıyoruz.

Yönetim sorunlarımız

Mesela yönetim modeli. Bir yönetim mo­delimiz yok. İnsana bağımlı, silolarla yö­netimi yönetmek sanıyoruz. Tek adamlı­ğı, hızlı yönetmek sanıyoruz. Görev, rol ve sorumlulukları netleştirmiyor, organizas­yonumuzu en verimli ve yalın şekilde oluş­turmuyor, teknoloji ile süreçleri entegre edemiyoruz. Sonrasında da insana bağım­lı olduğumuzdan, o insanlara taviz vererek işleri sürdürmeye çalışıyoruz.

İç kontrolü önemsemiyor, sonrasında hi­le ve suistimallerle karşılaşınca hayal kı­rıklığına uğruyoruz. İç kontrolü ERP veya diğer süreçlerimize entegre etmiyor, yine insana dayalı kılıyoruz.

Patronlar olarak, tek adam olarak, tek sesle, tek noktadan karar almayı benimser­ken, insiyatif almayı, hatalardan öğrenme kültürünü, alt kademelerde karar alabilme kabiliyetlerini yok ediyoruz. Kültür olarak öğrenen değil, korkuya veya takdire dayalı bir kültür inşa ediyoruz. Bu da insanların kendi potansiyelini ortaya koymasını en­gelliyor.

Eğitimi, mesleki ve kişisel gelişimi, ta­kım çalışmasını ve etik davranışı destek­leyecek eğitim ve organizasyonları masraf kapısı olarak görüyoruz. Bir fabrika veya hat yatırımını gerekli kabul ederken, eğiti­mi gereksiz buluyoruz. İnsan ve kültür ge­lişmeyince de bundan şikayet etmeye de­vam ediyoruz.

Böyle yönetmeye devam edemeyiz

Bu şekilde devam ederken, kendimizi "aman faizler düşsün, aman devlet destek­lesin, talep artsın, konjonktür düzelsin" di­ye yakınırken buluyoruz. Yani biz bir şey yapmayalım, çevremiz düzelsin, işler iyiye gitsin! Böyle bir dünya maalesef olmaya­cak. İsterseniz, eski usuller ile, deden kal­ma yöntemler ile devam edin, sonucu hep birlikte görelim.

"Aynı bizim şirket ama işler bir şekilde gi­diyor, Bertan hoca da çok ağır eleştirmiş ya­ni" diyenler var içinizde, aldığım e-posta­lardan bunu görüyorum. Bana lütfen gönül koymayın. Daha hafif yazınca etkili olmu­yor. Böyle yazmak gerek ki ciddiye alınsın.