II. Viyana Kuşatması'nda başlayan 238 yıllık geri çekilme Mustafa Kemal ve askerlerinin olağanüstü mücadelesiyle Sakarya Meydan Savaşı'nda durduruldu. Düşmanın bütünüyle püskürtülmesi için stratejik planlama yapıldı ve 26 Ağustos'ta başlayan Büyük Taarruz, 30 Ağustos'ta Türk milletinin sömürgecilere ve işgalci ortaklarına karşı kesin zaferini duyurdu.

Böylesi büyük bir zaferi içimizde görünen ama gerçekte bizden olmayanlar kutlayamıyorlar. Kim bunlar

"NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE!" DİYEMEYENLER

Yaklaşık üç asırdır sömürgecilerin bölücü etnik propagandalarına maruz kalan ve sonunda kendini aslî gövdesinden ayrı konumlandıranlar, Türklük kavramıyla sorunu olanlar zaferimizi kutlayamaz.

Mustafa Kemal'in Söylev'deki ifadesiyle, Türk ulusuna karşı asırlar boyunca kurgulanan suikastın belgesi niteliğindeki Sevr Antlaşması, her ne kadar ardındaki niyeti gizlemek istercesine "barış" sözcüğünü içerse de tam bağımsızlık uğruna canını vermiş ve hala ölmeye hazır Kuvayımilliyecilerce reddedilmiştir.

Mustafa Kemal'in öngördüğü gibi dağılan Osmanlı İmparatorluğu'ndan çıkarılan Türk yurdunun tapusu olan Lozan Antlaşması'yla Türklerin topraklarında sömürgecilerin, yayılmacıların ve işbirlikçilerinin barınamayacağı duyurulmuştur. Türk ulusunu bir arada tutan harç ise "Ne mutlu Türküm diyene!" sözünde karşılığını bulur.

"Kürt siyasi hareketi" başlığı altında terör örgütü PKK'yı destekleyenler, destekleyenleri hoş görenler, I. Dünya Savaşı'nda Türk topraklarına saldırı düzenleyenlerin amacını bugün sistematize ederek farklı misyonlarla taşıyan emperyalistlerin işbirlikçileri, BOP eş başkanları ve proje ortakları 30 Ağustos'u kutlamaz.

"YETMEZ AMA EVET"İ LİBERALLER

"Askeri vesayet" diye diye "ordu-millet" tanımının ortadan kaldırılması için ellerinden geleni yapan FETÖ'cüler, "Ne istedilerse veren" Cumhuriyet karşıtları, güce tapan çıkarcılar Türk ulusunu bu topraklarda tutan 30 Ağustos'u kutlamaz.

TSK'nın onurlu subaylarına karşıdüzenlenen Ergenekon, Balyoz gibi kumpaslarda Taraf, Radikal vb. sözde basın, özde FETÖ ve BOP propaganda organlarının yegâne temsilcileri, sözde aydın kimlikleri üzerinden örgütlü bir biçimde, yıllar boyunca topluma yalan, yanlış haber ve bilgi pompalayanlar bu zaferi kutlamaz.

Zafer anmalarını ve kutlamalarını, "aşırı militarist" bulanların asıl sorun ettikleri şey, çok sevdikleri küresel emperyalizme, egemen güç odaklarına karşı böyle bir zaferin elde edilmiş olmasıdır.

Onlar Türk ulusuna; ordusu, eğitimi, toplumdaki hassasiyetleri üzerinden yapılanlara onay vermek üzere her fırsatta kendilerini sömürgecilere sevdirmek için "Evet!" diye haykırdılar.

Ulusal/üniter devlet yapısına; insanların zihinlerini, düşüncelerini, benliklerini ve belleklerini istismara karşı korumaya çalışan devrimlere karşı atılan her olumsuz adımı desteklediler. Ancak yine de yapılanları yeterli bulmadılar. Türklüğün Anayasadan çıkarılmasına kadar mücadelelerinin devam edeceği de aşikâr.

İDEOLOJİSİZ, KEMİKSİZ, DEĞİŞKEN SİYASETİLER

Karşı devrim adına, tarihî ve siyasi bilinçten yoksun bir biçimde, Türk ulusunu küllerinden yaratan büyük mücadeleyi kimi zaman ya görmezden geldiler ya da önemini hafifletmeye çalıştılar. Büyük Zafer için yapılması gereken kutlamalar, törenler çoğunlukla bağlamından koparıldı ya da türlü bahanelerle iptal edildi. ekinmeden yurt dışındaki temsilciliklerde kutlanmaması için talimat verildiği bile gazetelere yansıdı.

Kişisel geleceklerini egemenlerle iş birliğine bağlayan "aidiyetsizler", kendi çıkarlarını her şeyden üstte tuttuklarından emperyalist dostlarına karşı kazanılan ve yalnız vatanseverlere özgülenebilecek böyle tarihî bir başarıyı doğal olarak kutlamadılar; kutlamazlar.

DİN İSTİSMARCILARI

Osmanlı'nın özellikle son döneminde unutturulan Türk kimliğinin taşıdığı evrensel değerler, 30 Ağustos zaferinden bir süre sonra ilan edilen Cumhuriyet ile yeniden hayata geçirildi. Böylece insanların maneviyatlarını sömürerek bundan çıkar sağlayanlar, dini duyguların istismar edilmesini engelleyen Devrim Yasaları'nın yolunu açan bu büyük zaferi ve devrimci büyük başkomutanını kutlamazlar.