Yalova Yeni Asya okuyucuları olarak ekim ayında düzenleyeceğimiz okuma programını diğerlerinden ayıran çok önemli bir fark vardı. Bu sefer "aile okuma programı" yapmaya niyetlenmiştik. Beş aile, çocuklarımızla birlikte toplam on yedi kişi olarak Kütahya yollarına düştük.

Program öncesinde ve yola çıktığımızda görüştüğümüz ağabeylerin ve hanım ablaların ilgisi dikkatimizi çekti. Sanki evlerine misafir ağırlayacakmış gibi bir hâlleri vardı. En küçük detayları dahi düşünüyor, konu ne olursa olsun yardımcı olmak istediklerini fazlasıyla hissettiriyorlardı. Bu samimi ilgi ve alaka açıkçası bizi mahcup etti. Kendilerine şöyle dedik: "Bizim sizden bir beklentimiz yok. Bize ekstra zaman ayırmanızı ya da emek harcamanızı beklemiyoruz. Niyetimiz Risale-i Nurlar'ı okumak, müzakere etmek ve elbette 'müfritâne irtibat' vesilesiyle sizlerle tanışıp kaynaşmaktır. Bizim için en önemli nokta, vaktiniz elverdiği ölçüde bizimle beraber Risaleleri mütalâa etmenizdir."

Program başlamadan yaşanan gönül sürprizleri

Biz bu ifadeleri kullanırken bizi karşılayan ağabeyimiz, "Akşam geleceksiniz. En azından pide-ayran ayarlayalım" diyordu. Hanımların ilgisi de erkeklerden farklı değildi. Yol boyunca "Ne zaman geleceksiniz Bir ihtiyacınız var mı" soruları eksik olmadı. Sevilmek, kıymet görmek ve değer verilmek ne kadar güzel bir hissiyat! Okuma programı başlamadan bu hissi dolu dolu yaşadık. Cuma akşamı umumi dersten önce yerimize gelip yerleştik. Derslerden sonra Kütahyalı ağabey ve kardeşlerimizi ertesi günkü okuma programımıza davet ettik.

Dönenler Camii

Coşkulu ve yüksek katılım

Sabah namazının ardından kahvaltıya kadar biraz istirahat ettik, biraz da şahsi okumalarımızı yaptık. Kütahyalı ağabeyler ve talebeler programa yoğun bir iştirakta bulundular. Mesele sadece kahvaltı yapmak değildi. Asıl nimet, Rabbimizin bizleri aynı sofrada toplaması ve kalplerimizi birbirine ısındırmasıydı. Cennetten esen latif bir esinti âdeta hücrelerimize kadar nüfuz etti. Üstelik sadece merkezden değil, Tavşanlı kazasından da katılım vardı.

"Teşekkür etmek" mi, "Allah razı olsun" demek mi

İstifadeye medar olan güzel bir misali sizlerle de paylaşmak istiyoruz. "Teşekkür etmek" hususunda iki akademisyen ağabeyimiz ufuk açıcı bir pencere araladı. İlk ağabeyimiz; teşekkür etmenin insanı hatıra getirdiğini belirterek, bu yüzden "Allah razı olsun" ifadesini kullanmanın daha doğru olduğunu söyledi. Bu ifadenin kültürümüzde de yerleşmiş olduğunu düşündük. Diğer ağabeyimiz ise kelime kökeni şükre dayanan "teşekkür" kelimesini kullanmakta bir sakınca olmadığını ifade etti. Teşekkürün kelime kökeninin herkes tarafından bilinemediği için daha dar kesim bu manadan istifade edeceğini düşündük.

Günlük hayatta sıkça kullandığımız ve iyi bildiğimizi zannettiğimiz "Teşekkür ederim" ifadesi bize iki güzel pencere açmış oldu.

Okuma programlarının olmazsa olmazı: Şehir turu

Bir ağabeyimiz, eşiyle birlikte bizlere mihmandarlık yaparak öğleden sonra Kütahya'da harika bir şehir turu yaptırdı. Yürümekte güçlük çeken ve yakın zamanda dizinden ameliyat olmuş ağabeyimizin saygıdeğer eşinin de şehir gezisine iştirak etmesi bizim için ibret levhası hükmündeydi. Aslında ağabeyimize çok az yeri gezdirse de kâfi geleceğini söylemiştik; ancak kendisi çok güzel bir planlamayla şehrin silüetinde önemli yeri olan pek çok mekânı ziyaret etmemizi sağladı. Ulu Camii, Dönenler Camii, Takvacılar Camii, Kütahya Kalesi, Germiyan Sokağı, tarihi çeşmeler ve türbeler derken dolu dolu bir geziyi geride bıraktık.

Germiyan Sokak

İki noktanın altını çizelim

Gezi esnasında iki noktaya dikkatinizi çekmek istiyoruz. İlki, Kütahya âdeta keşfedilmeyi bekleyen kültürel ve tarihî bir hazine... Antik dönemlerden beri her medeniyet bu şehirde çok sayıda iz ve eser bırakmış. İkinci ise çeşmeleri. Ne yazık ki pek çok şehrimizde tarihî çeşmelerinden su akmıyor. Kütahya'nın çeşmelerinden ise tatlı ve içilebilir nitelikte sular gürül gürül akıyor. Bu kadar çok çeşmenin günümüze ulaşması ve hâlen aktif olması, Kütahya'yı diğer şehirlerden ayıran çok önemli bir alâmet-i fârikadır.