Maç, gereksiz ve anlamsız bir gerginlikle başladı. İzmit'te oynanan ilk maçın hesabının aylar sonra görülmeye çalışılması kendi iç dinamiklerini harekete getirmek içindi ancak karşı tarafı da fazla motive edebilirdi. Bu noktada yönetimler arasındaki gerilimin tribüne yansımasını engelleyen Ultraslan liderinin Kocaelispor taraftarları ile yediği yemek oldu, tansiyon düştü. Galatasaray tribünleri de bir sonraki iç saha maçında Fenerbahçe'yi izlemekten mahrum kalması.

Karşılaşma Galatasaray baskısı ile başladı ve gol ilk yarıda geldi. Ancak Galatasaray'ın düşük tempolu futbolu bu maçta da kendini gösterdi. Avrupa'daki iç saha maçlarının Galatasaray'ı ile ligdeki Galatasaray arasında ciddi fark vardı. Ligde rakibin kapalı savunma oynamasının ve sertliğinin Galatasaray'ın temposunu etkilediği düşünülebilir ama Sarı Kırmızılıların genel olarak düşüşte olduğu da göz ardı edilmemeli.

Okan Buruk ileride Barış Alper'le başladı ama yaptığı tercih hatasıydı. Deplasmanda yanında oturtması gereken Icardi'yi oynattı, iç sahada oynatması gerekirken de kulübede oturttu. Maçın başlarında Barış Alper'in yakaladığı iki pozisyonda topla Icardi buluşsa ikisi de büyük ihtimalle golle sonuçlanırdı.

Maçın en ilginç adamı Leroy Sane'ydi. Alman futbolcu kaptırdığı topla az daha takımına gol yediriyordu ancak dönen topta Jakobs'un ortasında şık bir kafa golüne imza atarak kilidi açtı. Sane ikinci yarıda da en verimli futbolu oynayan ve temposu düşen takımı ayakta tutan en önemli isim olarak dikkati çekti.