İran'a yönelik saldırılarda asıl sorunun görülmesini istemeyen Amerikan derin devleti, dünya kamuoyunu birçok önemsiz ama hayli dikkat çekici gündemlerle meşgul etmeye devam ediyor. İran istilası başlar başlamaz hemen herkes ABD Başkanı Donald Trump ve Binyanin Netanyahu'nun kişilikleriyle bütünleşen siyonist saçmalıkları, Evanjelik Hristiyanların sergilediği hezeyanları ve İran Devrim Muhafızları'nın siyasi realizmden kopuk meydan okumalarını iştahla seyrediyor, okuyor ve yazıyor.
Bu cambazlıklara ek olarak savaş şirketlerinin test ettiği silahlara methiyeler, İran'ın nükleer ve balistik füze programı ile vekil güçlerine dair korku masalları, Hamaney'in sığınağının vurulma görüntüleri ve en nihayetinde CIA'nın Kürt senaryosunun İran'ı etnik ve mezhebi açıdan nasıl Balkanlaştıracağına dair janjanlı stratejik mülahazaların akınına uğradık.
İran'ın Ruhani lideriyle diğer yönetici kadroların suikastlarının filmleri aratmayan ayrıntılarıyla süslenmiş bu fotojenik anlatıların akınına öyle görünüyor ki yakın, orta ve uzun vadede daha çok maruz kalmaya devam edeceğiz.
Ne var ki bütün bu perdeleyici iddialar ve manipüle edilmiş emperyal imajlar, bir ülkenin liderine suikast yapacak kadar gözlerini karartmanın yan gerekçeleri olabilir ancak. Zira lideri ve yönetici kadroları ortadan kaldırılan rakibin çözülmesi beklenir. O çözülme de istenmiyor.

***

Çünkü o vakit asıl gerekçe ortaya çıkacak. Sıradan Batılılar bile İran'a yönelik istilanın temel nedeninin mollalardan duyulan ideolojik nefret, nükleer ile balistik füze programlarının neden olduğu korku ve vekil güçlerin yol açtığı bölgesel güvenlik tehditleri olmadığını gayet iyi biliyor.
Zira ABD istihbaratının çeşitli değerlendirmeleri İran'ın daha 2003 yılında nükleer silah programını askıya aldığını doğruluyor. Bu gerekçe yakından incelendiğinde İran'a saldırı her tür geçerliliğini yitiriyor.
Öte yandan ABD'nin gayesi özgürlük ve demokrasi de değil. Peki, nedir asıl asıl gerekçe ABD'nin gözünü bu kadar karartmasının ve pervasız davranmasının gerçek nedeni petro-dolar sisteminin maruz kaldığı hegemonik sarsıntıdır.
Eğer İran petro-dolar sistemine boyun eğseydi bu istilaya maruz kalmazdı. ABD'nin emperyalist taleplerine teslim olan rejim bütün halkını kılıçtan da geçirseydi Trump kılını kıpırdatmayacak, rejimin bütün suç ve katliamlarını görmezden gelecekti. Bu bağlamda rejimin nükleer programı da İsrail'in güvenliğini değil petrodolar düzenini tehdit ettiği için hedef alındı, alınıyor.
Zira Tahran'ın nükleer yoluyla enerji bağımsızlığına ulaşması demek petrolünün büyük bir kısmını dolar dışındaki para birimleriyle ihraç etmesine de imkân verecekti. Haliyle nükleer sorun ABD için her zaman silahlardan çok varoluşsal zorluklarla karşı karşıya kalan petro-dolar hâkimiyetiyle ilgili olmuştur.