Hollywood'un yıllara meydan okuyan yıldızlarından Michelle Pfeiffer ile yeni dizisi "The Madison" için bir araya geldik. Ünlü oyuncu uzun yıllar sonra televizyona dönüşünü ve Kurt Russell'la 38 yıl sonra yeniden kamera karşısına geçmenin heyecanını samimi bir dille anlattı.

* Hayatınızda sizi dengede tutan kişi kim ya da size bu hissi veren şey ne

-Eşim David ve çocuklarım. Anne olduğumdan beri hayatımda bir denge bulduğumu düşünüyorum. Oyuncu olmak, insanı sürekli kendi içine bakmaya, kendini adeta dışarıdan izleyip incelemeye zorluyor. O yüzden hayatınızda sizi kendi narsist dünyanızdan çıkaran bir şeyin olması gerçekten büyük bir rahatlama. Ve bu, hayata bambaşka bir anlam katıyor.

* Sizde narsisizm hayal edemiyoruz...

-Yani bu işin doğasında var, biliyorsun. İnsanın içinde bir miktar narsisizm olması gerekiyor. Sonuçta kendinizi sürekli ekranda izliyorsunuz. Her şey sizinle ilgili oluyor. İnsanlar sürekli hakkınızda konuşuyor, bir şeyler söylüyor. Bir de canlandırdığınız karakterle bağ kurmaya çalışıyorsunuz. Bu da sizi çoğu insana göre daha fazla içe bakmaya, kendinizi sorgulamaya itiyor. Bazen bu durum sağlıklı olmayan bir noktaya da kayabiliyor.

SETTE İLK GÜNHERKES GERGİNDİ

* "The Madison" ile uzun bir aradan sonra televizyona döndünüz. Yeniden televizyona dönmeye ikna eden neydi

-Aslında birkaç yıl önce"First Lady"de yer almıştım. Üzerinden kaç yıl geçti tam bilmiyorum. Ama evet, uzun yıllar sonra, hatta onlarca yıl sonra ilk kez bölümlü bir televizyon işi yapıyorum.

Televizyonda gördüğüm işlerin kalitesi, anlatılan hikâyeler ve materyalin kalitesi beni bir süredir gerçekten çok etkiliyordu; hatta biraz da imrendiriyordu. Uzun zamandır bunun bir parçası olmayı çok istiyordum. Taylor Sheridan'ın da çok güçlü bir geçmişi var. Onunla tanıştığımda, bu karakterden, aşk hikâyesinden ve aile dinamiklerinden bahsediş biçimini çok sevdim. Konseptin gerçekten çok ilginç olduğunu düşündüm.

* Taylor Sheridan evreninin bir parçası olmak nasıl bir duygu

-Bu projede çalışmayı gerçekten çok sevdim. Onun bir araya getirdiği oyuncu kadrosunu da çok seviyorum. Başlamadan önce bu oyuncuların hiçbirini tanımıyordum. İlk günü hatırlıyorum; biraz gergindim, çünkü daha ilk gün hepimiz aynı arabanın içindeydik. Herkes biraz gergindi, herkes hâlâ hikâyenin içinde yolunu bulmaya ve oynadığı karakterin kim olduğunu keşfetmeye çalışıyordu. Bana bu fırsatı verdiği ve bu hikâyeyi anlatmam için bana güvendiği için gerçekten minnettarım.

DİĞER OYUNCULARIBİRAZ KISKANDIM

* "The Madison"ın ilk sezonu, Kurt Russell'ın karakterinin ölümünden sonraki 1 haftalık zaman diliminde geçiyor. Çekimler boyunca duygusal bir ruh hâlinin içinde yaşamak sizin için nasıldı

-Çok yorucuydu. Açıkçası setteki diğer oyuncuları biraz kıskandığımı da hissettim. Çünkü hafta sonları ya da bazen akşamları bir araya gelip sosyalleşiyorlardı ve ben hiçbir zaman onlara katılamıyordum. Oysa onları çok seviyorum. Hepsi birlikte vakit geçirmek istediğim harika insanlar. Ama bu yoğunluk beni şuna zorladı; günün sonunda ve hafta sonları yaklaşan sahneler ve önüme gelecek işlere hazırlanmam gerekiyordu. Hafta sonlarımın büyük kısmı da böyle geçti.

* Sizin için en zor sahne hangisiydi

-Sanırım gerçekten doğa koşullarıyla mücadele ettiğimiz sahnelerdi. Rüzgâr saatte 60 mil hızla esiyordu. Bayraklar, ışıklar devriliyordu. Ekipten insanlar ana ışıkların üzerine yatıp onları sabit tutmaya çalışıyordu. Saçımız her yere uçuşuyordu; zavallı saç tasarımcısı da bir şekilde kontrol altında tutmaya çalışıyordu.

Yani bütün bu etkenler çok dikkat dağıtıcı hale geliyor. Aynı zamanda sadece işini yapmaya çalışan herkes için de gerçekten stresli bir durum yaratıyor.

SENARYO İNANILMAZDERECEDE ETKİLEYİCİYDİ

* Senaryoyu ilk okuduğunuzda neler hissettiniz

-İlk okuduğumda, karakter olarak gitmem gereken duygusal yerleri görünce, "Aman Tanrım, bunu nasıl yapacağım Bunu nasıl sürdürebilirim" diye düşündüm. Ama senaryo inanılmaz derecede etkileyiciydi. Stacy ve Preston (Kurt Russell) arasındaki aşk, hepimizin bulmayı umut ettiği türden bir aşk. Bir anlamda masal gibi. Bazı insanların gerçekten böyle masalsı ilişkileri oluyor. Ve Stacy'nin hayatında bildiği tek aşk bu.

Hikâye, bildiğiniz her şey bir anda yıkıldıktan sonra kendinizi yeniden nasıl toparlayacağınızı öğrenmekle ilgili. Aynı zamanda ailesi için nasıl ayakta kalacağıyla da ilgili. Bunun aile dinamiğine ne yaptığıyla ilgili... Bazı anlarda çok güzel bir şeye dönüşüyor ve sizi birbirinize yaklaştırıyor. Ama bazı zamanlarda da tam tersine, sizi birbirinizden uzaklaştırıyor.

KAYIP, EVRENSELBİR DENEYİM

* Kendi yas deneyimlerinizden karakterinize neler kattınız

-Benim yaşıma geldiğinizde, maalesef yakınınızda yeterince insanı; arkadaşlarınızı, aile üyelerinizi, meslektaşlarınızı kaybetmiş oluyorsunuz. Bu yüzden böyle bir duygu için ilham aramak adına çok uzağa bakmanıza gerek kalmıyor.