21 Yazar, okul saldırılarının ardından getirilen dizi kısıtlamaları ve 15 yaş altı sosyal medya yasağının anlık refleks olduğunu, sürdürülebilir olabilmesi için kuramsal çerçevenin değişmesi gerektiğini savunuyor. Reklam verenlerin şiddet içeren yapımlardan çekilmesinin yasal yasaklardan daha etkili olabileceğini öne sürüyor. Ancak yazar, toplumsal hafızanın zayıflığı karşısında bu kararlar nihai çözüm olabilecek mi yoksa olay soğudukça unutulan geçici tedbirler mi kalacak?
Okul saldırıları sonrası dizi sahnelerine ve 15 yaş altı sosyal medya kullanımına getirilen radikal kısıtlamalar, toplumsal hafızamızın zayıflığı ile yasal otoritenin kararlılığı arasında sıkıştı.
Türkiye, son dönemde okullarda yaşanan ve yürekleri ağza getiren saldırıların ardından, şiddetin köklerini kurutmaya yönelik radikal bir "dijital temizlik" dönemine girdi. Bir yanda Türk dizilerindeki bitmek bilmeyen silahlı çatışma ve mafya güzellemelerinin yayından kaldırılması, diğer yanda ise 15 yaş altı çocuklara yönelik sosyal medya yasağının Meclis'ten geçmesi...
Bu adımlar, toplumda "nihayet" dedirten bir rahatlama yaratsa da, kalemini taşın altına koyan bir yazar olarak sormak zorundayım: Bu kararlar, yasakların gölgesinde unutulup gidecek birer pansuman tedavi mi, yoksa dijital güvenliğin sarsılmaz anayasası mı olacak
Yasakların teknik ve hukuki sürdürülebilirliği15 yaş altı çocukların sosyal medyadan tamamen koparılması kağıt üzerinde devrim niteliğinde bir adım olsa da, dijital dünyanın sınır tanımaz doğası bu yasağın en büyük düşmanı. Nisan 2026 itibarıyla yasalaşan bu düzenleme, sosyal ağ sağlayıcılarına "yaş doğrulama" zorunluluğu getiriyor ve uymayanlara bant genişliği daraltma (yüzde 90'a kadar) gibi ağır yaptırımlar öngörüyor.
Ancak, VPN gibi alternatif yolların bu denli erişilebilir olduğu bir ekosistemde, yasakların sürdürülebilirliği sadece devletin denetimiyle değil, ailelerin dijital okuryazarlığıyla ölçülecektir. Toplumsal hafızamız, büyük acıların ardından gelen sıkı denetimlerin, olaylar soğumaya başlayınca nasıl "esnekleştiğini" gösteren örneklerle doludur.
Medyada şiddet temizliği ve reklam veren etkisiTelevizyon cephesinde ise durum daha somut bir ekonomik yaptırıma dönüşmüş durumda. Sadece RTÜK'ün idari para cezaları değil, asıl devrim reklam verenlerin "şiddet içeren yapımlarda yer almama" kararıyla yaşanıyor. Şanlıurfa ve Kahramanmaraş'taki okul saldırılarının ardından "Yeraltı", "Eşref Tek" ve "Taşacak Bu Deniz" gibi popüler yapımların senaryolarında zorunlu revizyonlara gidilmesi, şiddetin artık "satmadığını" gösteren ilk emareler.