Beşiktaş'ın durumunu anlıyorum. Geçmiş yıllarda da örneklerini gördüğümüz üzere hedefsiz ve iddiasız kalınca hem oyun kaliteleri düşüyor, hem de bireysel motivasyonları yetersiz kalıyor. Böyle bir ortamda ev sahibi Samsunspor olunca, siyah-beyazlıların 7. yenilgiye uğraması kaçınılmaz oldu.

Süper Lig'de peş peşe hayal kırıklıkları, yönetim yanlışları ile oluşan kırık dökük bir sezon yaşadı siyah-beyazlılar. Toplama takım, özellikle ilk yarıda peş peşe puan kayıpları yaşadı. Yönetimde başkan değişimine uğradılar, Rafa Silva gibi bir femomenin gönülsüzlüğüne ve ayrılma isteğine de engel olamadılar. Takım içinde uyumsuzluk, huzursuzluk ve dengesizliklere tanık olduk.

Oyunun başından sonuna kadar oynamak isteyen Samsunspor'du. Baskılı oynayarak topu yeniden kazanıp oyunun akışını değiştirdiler. Önde baskı yaparak Beşiktaş savunmasını da oyun kuramaz hale getirdiler. Beşiktaş bu anlayışa sadece yavaş futbolla, sık sık top kaybederek karşılık verince Samsun'un golleri geldi. Ev sahibi takım, bence o golleri atmakta geç kaldı. Holse'nin 21-22 metreden çıkardığı kesin şut golü getirdi. Gerçekten alkışı hak eden bir beceri golüydü bu. Altı dakika sonra bu kez Coulibaly uzaktan çaktı çiviyi. Sırası gelmişken yedeksiz bir sezon yaşayan Ersin eski formunu kaybediyor gibi. Özellikle Türkiye Kupası'nda hedef maçlarına çıkacak bir takımda kaleci sorunları için özel çalışma yapılması gerekebilir.

Peş peşe yediği gollerden sonra Beşiktaş adeta uyudu. 90+5'e uzayan maçta Asllani'nin penaltıdan attığı golle ancak varlık gösterebildiler, yetmedi.