Yıllardır kült olmuş, spor klasiklerinin arasına yerleş[1]miş popüler bir listemiz var: Futbolda yılın antrenörleri...

Hemen otomatiğe bağlayarak lig lideri ya da şampiyonluk hedefine ulaşmış antrenörleri -ezberden en başa koyar, sora üç kişilik bir kısa liste yapar, geçeriz. Bu yıl popüler spor kültürümüzdeki çerçevenin dışına çıkarak farklı ölçümler ve bakış açılarıyla beklenmeyen bir liste açıklayacağım.

Bu listeyi yaparken, sadece kendi notlarıma ve gözlemlerime bakmadım. Konuya daha ölçülebilir, farklı açılardan yaklaşan bir dostum daha var. Ondan da yararlandım.

Galatasaray Teknik Direktörü Okan Buruk, elbette başarılı. Dördüncü şampiyonluğa koşuyor. Şampiyonlar Ligi'nde maceralı bir sezon yaşıyor. Çoğu antrenörde antrenman, teknik ve taktik disiplinler, performans gibi kavramlar öne çıkarken, Okan hocamızda bu emeklerin fazlası var. En az başkan ve yöneticiler kadar sorumlu davranıyor. İletişim konusunda güvenilir lider görevleri üstleniyor. O nedenle Okan Buruk'u liste dışında kendi özel yerinde bırakıyorum.

İLK YARININ LİSTESİ

1 Domenico Tedesco: Travmatik Jose Mourinho sürecinden sonra Fenerbahçe'nin birçok sorununa kişiliği ile çözüm bulan, set çeken adam. Kadrodaki tüm oyuncularına şans vererek son 10 maçta 24 puan tolayarak ilk yarıyı bitirdi. Yoluna devam ediyor.

2 Selçuk İnan ve Burak Yılmaz: Selçuk İnan, Süper Lig'e 18 yeni trensferle girip ilk 7 haftada, 5 beraberlikle dibe çakılan Kocaelispor'u beklenmedik biçimde ayağa kaldırıp koşturdu. 10 maçta, 6 galibiyet, 3 beraberlik, 1 yenilgi... Tam 21 puan topladılar. Dikkatinizi çekerim: Galatasaray'ın da son 10 haftada topladığı puan 21. Burak Yılmaz, sıkıntılı Beşiktaş sürecinden sonra ilkeleri, idealleri ve hedefleriyle yola çıktı. Kısa Kayserispor macerasından sonra Gaziantep FK'da 15 maç, 6 galibiyet, 4 yenilgi ile 23 puan toplayıp beklenenin üzerinde başarı gösterdi. Bazı duygusal tepkilerle görevinden üst üste istifa ederken , B a ş k a n M e m i k Yılmaz'ın olumlu ve ısrarlı tavrıyla işine devam kararı aldı.