İnsan hayatına dikkatle bakıldığında ilginç bir durum göze çarpar: İnsanların büyük çoğunluğu, farkında olarak veya olmayarak, iki hedef peşinde koşmaktadır: Çok para sahibi olmak ve/veya büyük şöhret kazanmak. Kimileri servetin hayatın bütün sorunlarını çözeceğine inanır, kimileri ise tanınmanın ve alkışlanmanın insanı kalıcı bir tatmine ulaştıracağını düşünür. Oysa, hayatın gerçekleri, bu iki hedefin de insanı mutlak bir mutluluğa veya huzura ulaştıramadığını defalarca göstermiştir...

Servetin insanı her türlü sıkıntıdan kurtaracağı düşüncesi çok yaygındır. Para sayesinde iyi bir hayat, iyi sağlık hizmetleri ve güvenli bir gelecek elde edileceği varsayılır. Ne var ki, gerçek hayat bu varsayımın her zaman doğru olmadığını ortaya sermektedir. Türkiye'de iş dünyasının en güçlü isimlerinden biri olan Mustafa Koç'un kaderi bunun çarpıcı örneklerinden biridir. M. Koç Türkiye'nin en büyük holdinglerinden birinin başında bulunan, çok büyük imkânlara sahip bir iş insanıydı. Üstelik holdingi sağlık sektörüne de yatırım yapmış, hastane sahibi olmuştu. Buna rağmen, henüz altmış yaşına bile gelmeden geçirdiği bir kalp krizi sonucu önce Beykoz Devlet Hastanesi'nde sonra sahibi olduğu Amerikan Hastanesi'nde yapılan bütün müdahalelere rağmen vefat etti. Servet, insanın hayatını kolaylaştırabilir; fakat onu hayatın en temel gerçeği olan ölümden koruyamaz, kurtaramaz...

Şöhret de, benzer şekilde, çoğu zaman abartılan bir değerdir. İnsanlar tanınmayı, alkışlanmayı ve toplumda saygı görmeyi arzular. Fakat şöhret çoğu zaman iki yönlüdür. Bir kişiyi göklere çıkaranlar yanında onu eleştiren, hatta yerin dibine sokanlar da olur. Türkiye'nin tanınmış tarihçilerinden İlber Ortaylı bunun örneklerinden biridir. Kendisi hemen hemen aynı büyüklükte bir hayran kitlesine ve ondan nefret edenler kitlesine sahip olmuştur. Şöhret yalnızca takdir değil, aynı zamanda eleştiri ve tartışma da getirir. Dahası, şöhret insanın hayatını uzatmaz. İnsan ne kadar tanınmış olursa olsun hayatının doğal sınırları değişmez. Ölüm şöhret sahiplerinin de kapısını çalar...

İnsan hayatındaki en önemli gerçek ölümün kaçınılmazlığıdır. İnsan, ister dünyanın en zengin insanı ister en tanınmış kişisi olsun, eninde sonunda ölümle karşılaşacaktır. İslam geleneğinde sıkça hatırlatılan "Her canlı ölümü tadacaktır" ifadesi bu gerçeği çok açık bir biçimde dile getirir. İnsan bu hakikati, yaşadıkça, yaşlandıkça ve çevresinde olan bitenleri gördükçe daha iyi kavrar. Bu noktada Hazreti Peygamber'in şu sözü insanın zihninde yankılanır: "Hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünya için, yarın ölecekmiş gibi ahiret için çalışın."