Bi dahaaa...

Bu hafta sanatla iç içe, benim için çok keyifli bir hafta oldu. Bir tiyatro oyunu, bir de opera izledim. Önce Zorlu PSM'de izlediğim "One More"dan başlayayım. Giray Altınok'u herkes 'Prens'le tanıdı ama benim radarıma yıllar önce 'Buyur Bi' de Burdan Bak' ile girmişti. Ardından 'Var Bunlar'la iyice sevdim. Kerem Özdoğan'la da yıllardır birlikte çalışıyorlar. Bence muhteşem bir ikililer! Öyle doğallar, birbirlerini öyle güzel tamamlıyorlar ki ikisini yan yana izlemek benim için büyük keyif.

Giray Altınok, Kerem Özdoğan ve Doğan Akdoğan'ın oynadığı "One More", bir cinayet hikâyesinden çıkan absürt bir komedi. Ama işin en eğlenceli yanı seyirciyi de oyuna katmaları. Salonla sahne arasındaki mesafe bir anda kalkıyor, doğaçlamalar da başlıyor. Giray'la Kerem de bu anları öyle güzel değerlendiriyor ki salonda kahkaha eksik olmuyor. Zorlu'da salon doluydu, birçok ünlü isim de izlemeye gelmişti.

Oyunun yapımcılığını Bloom Medya... Uygar Ataş çok güzel bir işe imza atmış. "One More" zaten Türkiye'nin birçok şehrini dolaşmış. İstanbul'da ise sadece iki gece sahnelendi. Ama kaçıranlar üzülmesin, ocakta yeniden İstanbul'a geliyorlar! Hayat zaten yeterince yorucu. Bazen insanın tek ihtiyacı iki saatliğine her şeyi unutup şöyle ağız dolusu gülmek. "One More" da bunun için biçilmiş kaftan.

2 asır Lucia!

Düşünsenize, 1835 yılında ilk kez sahnelenmiş bir opera... Aradan neredeyse iki asır geçmiş, o günün müzikleri, aryaları bugün hâlâ sahnede. Ve ben bu hafta AKM'de Donizetti'nin "Lucia di Lammermoor" operasını izlerken en çok bundan etkilendim. İnsan kendini tarihin bir parçası gibi hissediyor. Üstelik eseri sahneye koyan isim, Monte Carlo Operası'nın uzun yıllar sanat yönetmenliğini yapmış Jean-Louis Grinda. Orkestra, solistler çok iyiydi. Özellikle herkesin konuştuğu Lucia'nın o meşhur delilik sahnesi cidden muazzammış. Dakikalarca ayakta alkışlandı!

Ama sahneye gelince aynı övgüyü yapamayacağım. Gitmeden önce İtalya'daki bir temsilini izlemiştim. Kostümlerinden dekoruna, sahne tasarımından en küçük ayrıntısına kadar öyle güzel hazırlanmış ki izlerken gözünüzü alamıyorsunuz. Hâliyle AKM'den de aynı şeyi bekledim ama maalesef beklentimi karşılamadı. Bir de sahne geçişlerinde öyle uzun sessizlikler vardı ki... Böylesine güçlü bir orkestra varken o geçişlere biraz müzik eşlik etse ne güzel olurdu!

Eleştirilerime rağmen, dünyanın dört bir yanında neredeyse iki asırdır sahnelenen böyle bir eseri izlemek çok özeldi. Opera sevenler ya da bu deneyimi ilk kez yaşamak isteyenler "Lucia di Lammermoor"a mutlaka bir şans versin. Ocak ayında iki temsil var.