Son günlerde sıkça konu olan çocukların hâllerinde yaşanılan gariplikleri medya gündeminden, sosyal ağlardan yazı, yorum şeklinde haber olarak muhtemelen takip etmişsinizdir.

Gelişmiş ülkelerde 20-30 sene öncesinde görülen, ülkemizde ise hiç yaşanmamış nice hadise, birden ortaya çıkınca "çocuklarımıza neler oluyor" ve "okullarda öğretmenler, veliler şaşkın" vb. basında ağır bir gündem oluştu.

Gariptir ki suçu işleyen faillerin dışında bunlara sebep olan sorumlular diyerek maalesef ki birçok açıdan ebeveynleri, idarecileri, yöneticileri "asıl suçlu bunlar" mantığıyla, hedef gösterenler oluyor. Medya ve sosyal ağlarda olayların hüzünlü etkisinden çok daha fazlasıyla insanların vicdanlarına saldıranlar ile gerçek dışı dedikodu yoluyla kaos peşinde olanlar ise ayrı bir garabet!..

Ne acıdır ki bu paylaşımlarda bulunanlar bilerek bilmeyerek "artık kimsede merhamet kalmadı" ya da "kimseye güvenilmez" feveranlarıyla milletimizi yıpratma peşindeler.

Sanki yeni nesil tüm çocuklar problemli ve tehlikeli gibi gösterilirken, aileler ve eğitim kurumları üzerinden yaptıkları yargısız infazları ile topluma zarar veriyorlar.

Bu kirli senaryonun arkasındaki karanlık güçleri belki de bilmeden destekleyen mesleklerinde çok başarılı(!) kimi pedagog, psikolog, sosyolog, çocuk gelişim uzmanlarının tavsiyeleri havada uçuşuyor. Tıpkı deprem zamanlarında yorum yapan nice yer ve deprem bilimleri uzmanları gibi.

"Çocukları şöyle eğitmeli", "ebeveyn böyle yapmalı", "eğitimde ödül-ceza yöntemleri daha etkin olmalı" vb. ilmî tecrübeler arka arkaya sıralanıyor, yazılıyor. Böyle durumlarda ne yapılması gerektiğini kimse onlara sormasa da yayın organlarından görev çıkarıp, kendilerini bir şeyler anlatma mecburiyetinde hissediyorlar. Kendi yetiştirdikleri çocuklarında bile onca hatalar yaparken, başkalarının hatalarını süslü kelimelerle anlatma ve "başarılı çocuklar nasıl yetiştirilir" sunumu yapma derdinde olmaları manidar değil mi

Oysa gelecekte başarılı ve örnek insan olacak iyi bir çocuk yetiştirmek için emek harcamayanların, böyle çocuk yetiştiremeyenlerin tecrübesi lafta, sözleri ise sadece kulakta kalıyor. Bunların başarıları ise aynı mikrofon gördüğünde deprem tahmininde bulunan niceleri gibi "zaten biz bunları söylemiştik" uyarısının kendilerine verdiği hazdan ibaret kalıyor.

O zaman bütün samimiyetimle şu öneriyi dile getirmek istiyorum: "Peki önce bizler çocuklarımızı yetiştiren büyükleri yetiştirmeden, çocuklarımızı nasıl yetiştireceğiz"

Madenci-İzmir

Yolumuzu asfalt yapın bizi bu çileden kurtarın

"Feridun Ağabey, Çekmeköy Belediyesi ve İBB'ye sizin aracılığınızla sesimi duyurmak istiyorum.

Çekmeköy Numan Caddesi'nde ikamet etmekteyiz. Mahallemize İBB tarafından bir kreş yapılmakta ancak inşaat çok yavaş ilerliyor. Kreş bitirilemediği için maalesef yol çalışması da yapılamıyor. Yolumuz toz toprak içerisinde. Havalar ısınmaya başladı. Kışın yaşadığımız çamur rezaleti üzerine havaların ısınması ile birlikte şimdi de toz toprak ile mücadelemiz başladı. İnanın caddede toz bulutundan göz gözü görmüyor. Dışarı çıkamıyoruz. Evde camları dahi açamıyoruz. Her yer toz bulutu içerisinde. Çocuklarımız hasta olacak diye korkuyoruz. İBB'den dileğimiz bir an evvel bu kreşin bitirilmesi ve Çekmeköy Belediyesinden de dileğimiz yolumuzun bir an önce asfalt yapılması. Ne olur bizi mahalle sakinlerimizi bu çileden kurtarın. Saygılarımla."