İçerikte kalan, özü göremez...

Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel, TBMM Başkanı Numan Kurtulmuş'la 18 Kasım'daki görüşmesinin ardından, "Terörsüz Türkiye" sürecini takip edecek İzleme Komisyonu'na üye vermeyeceklerini açıkladı. "Biz bu işin içinde yokuz" dedi.

17 Kasım'daki MHP grup toplantısında "Siyaset yapmayı kürsülerde nara atmak olarak değerlendirenlerin bu durumda hayal kırıklığına uğramaları kaçınılmazdır!" diyen Sayın Devlet Bahçeli, bu tavrı elbette öngörmüştü...

Çarşamba akşamı, Murat Çiçek'in 24 TV'deki "Açık Görüş" programında bunu konuştuk.

Felsefeyle uğraşanlar, bir meseleye dört açıdan bakılabileceğini söyler: Biçim, içerik, fenomen (olgu) ve öz. Bizce pek çok tartışma 'içerik'e saplanıp kalır. "Terörist başı villaya mı çıkacak Yemen'e asker mi göndereceğiz Bahçeli eskiden başka türlü konuşuyordu..." Bu çerçeveden bakmaya şartlanan, meselenin 'öz'ünü göremez.

Bahçeli'nin şu cümlesi ise anahtarı veriyor: "Terörsüz Türkiye konusunda atılan adım zamanın ruhu ve tarihsel akıl ile doğrudan bağlantılı." Zamanın ruhu işin içeriğidir; tarihsel akıl ise özü...

Özü görmek için iki bin yıllık bir perspektif gerekir. Roma ikiye bölündüğünde dahi merkez Konstantinopolis'ti.

Rahmetli Halit Refiğ'in "Tek Umut Türkiye" kitabının ilk 22 sayfasını şiddetle tavsiye ederiz. Refiğ, Konstantinopolis için şöyle yazar: "Jeostratejik olarak sadece Avrupa ve Asya'nın, Doğu ve Batı'nın değil, aynı zamanda Güney ile Kuzey'in, Afrika ile Rusya'nın orta noktalarında bulunuyordu."

Batı, Truva'yı bize yıllarca bir Grek hikâyesi gibi anlattı. Oysa Refiğ'e göre "Doğu'yu temsil eden Paris eski resimlerde hep bir Frigya başlığı ile görüntülenir. Yani eski Anadolu kültürünün bir temsilcisidir." Odysseus ise Batı'nın...

Refiğ'e "Olaylara bir filozof, sosyolog gibi bakıyorsunuz" dediğimde "Ben film yönetmeniyim, Aliciğim" derdi. 'Bakmayı' ya da 'görmeyi' değil, olayları 'okumayı' ondan öğrendik.

Alman Der Spiegel dergisi bile Türkiye'yi uzun süredir "bölgeler üstü güç" olarak tanımlıyor. Portekiz'in, İspanya'nın, İngiltere'nin, Fransa'nın sömürü için girdiği coğrafyalara biz iş birlikleri ve kazan-kazan ilişkileri için giriyoruz. O nedenle de mazlum ülkelerin bize bakışı çok farklı.

Bugün hem Ukrayna hem Rusya hem İran hem de ABD ile konuşabilen kim Orta Koridor denince akla hangi ülke ve neresi geliyor.. Türkiye ve İstanbul.

Katar'la "Ortak Savunma Anlaşması"nın Ankara değil de İstanbul'da imzalanması da bu yüzden tesadüf değildir. Ankara, bir zamanlar Almanya için Bonn neyse odur; bürokratik başkent. Asıl merkez ise Berlin gibi, İstanbul'dur.

Cumhuriyet tarihinde böylesi itibar, bir Atatürk döneminde yakalanmıştı; bir de bugün...

Peki "Yurtta sulh, cihanda sulh" sözünü en iyi kim anlıyor Yurtta sulh, iç cephenin tahkimi demektir. Terörsüz Türkiye de tam olarak budur.

Özel'e gelince... "Biz yokuz" demek kolay. Ancak tarihsel aklın kurduğu masadan kalkmak, bazen siyasetin değil, tarihin hükmüne kalır. Kürsüde nara atmakla, iki bin yıllık bir misyonu okumak aynı şey olmasa gerek...

Ayrıca PKK meselesinin barış içinde çözülmesine karşı çıkıp, başta sözde bağımsızmış gibi görünüp sonra hop diye yutulacak bir devlete dönüşmesi olasılığını teşvik edecek yaklaşımları benimseyenler, aslında bölgede hangi devletin çıkarlarına hizmet eder duruma düşerler..

Aynı olay, iki anlatı...

Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu, Sözcü TV ile sozcu.com.tr'nin bağlı olduğu şirkete kayyum atadı. Ertesi sabah medyayı bu tek bir olay domine etti; ancak birinci sayfalarda en az iki ayrı hikâye vardı...

Bir yanda 'basın özgürlüğü' kod adıyla çizilen çerçeve... Cumhuriyet "Sansürde yeni dalga", Karar "Sözcü'ye de kayyum geldi". Sözcü ise "Fon kurbanı olduk!" diyerek olayı fon haberciliğine bağlamıştı.

Öbür yanda savcılığın çerçevesi: Soruşturmanın dayanağı FETÖ iddiaları. Yeni Akit "FETÖ'nün Sözcü'süne kayyım", Akşam "Sözcü'ye FETÖ'den kayyum" başlığını kullanmışlar.