Sözcü tv ve internet sitesine kayım atanması sonrasında tanıştığım bir okurumla aramda geçen diyaloğu size aktaracağım.
Okurum dediysem, birçok konuda benimle benzer düşünceye sahip olmayan ama, herkesle iletişim kurmak isteyen bir okur.
İlk mesajı şöyleydi:
"Ali bey, zaman zaman sert yazılar yazsanız da, sizi vicdanlı bir insan olarak görüyorum. Yumuşak bir kimliğiniz var. Sizi insafa davet ederek soruyorum: muhalif medya organlarının kayyıma aktarıldığı bir ülkede demokrasiden bahsedilebilir mi Apaçık diktatörlükle yönetiliyoruz. Niçin kabul etmek istemiyorsunuz."
Cevabım şu oldu:
"Bir ülke düşünün ki, diktatör olarak gösterilen halkın seçtiği cumhurbaşkanına, gazetelerin birinci sayfasında yayınlanan bulmacada, çözüm kutucukları arasında 'öl Recep' yer alıyor. Böyle bir ülke, böyle bir basın özgürlüğü düşünebiliyor musunuz"
Muhatabım itiraz eder gibi oldu.
"Ali bey yanlış hatırlıyor olabilirsiniz, ben de günlük gelişmeleri takip ediyorum. Böyle bir bulmaca yayınlanmış olsa, o gazete hemen o gün baskına uğrardı. Belki de yöneticileri dayaktan geçirilirdi, ben böyle bir şey hatırlamıyorum. İddianızı ispatlayabilir misiniz"
Cevabım şöyle oldu:
"Yazıklar olsun bizlere ki, bu tehdidi yapan adamların sahtekarlıklarını, zorbalıklarını bu millete anlatamadık."
Ve, "Daha bu ne ki" diye devam ettim: "Bu ülkenin seçilmiş cumhurbaşkanının annesine küfür mahiyetinde aynı bulmacada çözüm vardı. Düşünebiliyor musunuz, diktatörlükle suçlanan bir kişinin yönettiği ülkede, bir ulusal gazetenin birinci sayfasında, tüm sayfayı kaplayacak şekilde yayınlanan koca bir bulmacada, 'öl Recep' ve buraya aktaramayacağım kadar ağır, sokakta birisine söylendiğinde cinayet sebebi olacak anneye küfür içeren ifade olduğu halde, adamlar utanmadan yayınlarına devam ediyorlar."
Mesajıma ilaveten, Sözcü gazetesinin ilgili birinci sayfasını gönderdim.
Okurum önce, "yapay zekada üretilmiş bir sayfa olmasın" diyerek itiraz etti.
Kamuya açık kaynaklarda da ilgili sayfayı bulabileceğini belirttim.
Okurumuzun son sözü şu oldu: "Bu gazete, o gün kapısına kilit vurulmayı hak etmiş. Yanılmışım. Özür dilerim."
Bu ülkede diktatörlük olmadığı için, boşverin diktatörlüğü... Nefsine yenilen bir cumhurbaşkanı olmadığı için, bunlar meydanı boş buldular, herkese küfür edip, iftira edip, sindirmeye çalışıyorlar.
Boşverin cumhurbaşkanını, bu ülkede bir emniyet müdürüyle takışan gazetecilerin, duvar dibinde cesetleri bulundu.
Doğru bir şey değildi.
Ama lütfen, ülkenin cumhurbaşkanının annesine küfredenlerin hâlâ gazete çıkarıyor olması, ardından da önlerine gelene hakaretleri devam ettirmeleri, asla kabul edilemez.
Cumhurbaşkanına, hatta vefat etmiş annesine küfür edenlerin, yayın hayatına devam ettikleri bir ülkede, kim bunların tehditlerinden kendilerini koruyabilir ki
Dünkü Sözcü'nün manşeti..
YouTube kanalında, ona buna küfrederek, reyting toplamaya çalışan Barış Pehlivan ve Barış Terkoğlu ikilisinin iftiraları.
Sözcü'nün internet sitesinin kayyımı utandığı için, onlar koyamamışlar.
Ama, Cumhuriyet gazetesinde de yapılan habere göre, "Sözcü iddianamesini yazan ve Başsavcılığın sırtını dayadığı o iddianamenin altında imzası bulunan savcı Asım Ekren, zamanında çocuğa nitelikli cinsel istismar soruşturmasında rüşvet talep etmiş. Yargıtay kararıyla kesin kesinleşmiş."
Cümleler düşük.
İfadeler bozuk..
Çünkü bir savcıya ahlaksızca bir iftira atılıyor. Yarın mahkemede hesap vermeye sıra gelince, akılları sıra kendilerini şöyle savunacaklar: "Aslında rüşvetten mahkum olmuş demek istemedik, cümlelerin bir kısmı yayın sırasında atlanmış."
Ahlaksızlar.
Namussuzlar.
Sahtekarlar.
İfadelerimi geri çekmeyeceğime söz veriyorum.

6